บิดาของลูกข้าเป็นหัวหน้ากบฏ Mpreg

เจียงเทียนฝูสมรสเข้าจวนเว่ยหนานอ๋องเพียงเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า เขาปรารถนาจะใช้บารมีของเว่ยหนานอ๋องเพื่อบุกเบิกเส้นทางการค้าที่ต้องอาศัยเส้นสาย ส่วนเว่ยหนานอ๋องก็ไม่ปรารถนาจะตกเป็นหมากทางการเมืองของผู้ใด หากต้องสมรสกับสตรีหรือบุรุษที่ราชสำนักจัดหามาให้ ไม่พ้นต้องจำนนเป็นหมากบนกระดาน

การสมรสอันจอมปลอมจึงเกิดขึ้น ข้อตกลงของพวกเขาช่างง่ายดาย...

ทว่าหลังจากนั้นเพียงหนึ่งปีเจียงเทียนฝูก็ตั้งครรภ์...

ผ่านไปอีกสิบเดือนก็คลอดบุตรฝาแฝดชายหญิงให้กับท่านอ๋อง...

และเรื่องราวน่าขันก็เริ่มต้นขึ้น...

ลูกชายคนโตเป็นซื่อจื่อในจวนเว่ยหนานอ๋อง ส่วนบุตรชายคนเล็กติดตามไปทำการค้ากับมารดา

พ่อแม่แยกกันอยู่ บ้านแตกสาแหรกขาด เมื่อบ้านไม่เป็นบ้านเจียงเทียนฝูจึงหย่าขาดกับผู้เป็นสามี ด้วยว่าในยามนี้ตนได้สิ่งที่หวังแล้ว เส้นทางการค้าช่างมั่นคงยืนยาว ไม่ต้องยืมชื่อเสียงใครอีก ในตอนนั้นเว่ยหนานอ๋องยื้อยุดอยู่ครู่ใหญ่ด้วยว่าไม่อยากเสียหน้า แต่สุดท้ายเพราะหน้าบางไม่อยากถูกเจียงเทียนฝูมายืนด่าทอหน้าจวนจึงยอมมอบหนังสือหย่าให้ แต่แลกกับการให้บุตรชายคนโตยังคงอยู่ในจวนอ๋อง ส่วนบุตรสาวท่านอ๋องไม่ได้สนใจว่าเจียงเทียนฝูจะพาไปตกระกำลำบากอย่างไร

แต่ใครจะไปคิดว่านั่นคือการตัดสินใจที่ต้องที่สุดกัน

เพราะหย่าขาดกันไปได้เพียงครึ่งปี เว่ยหนานอ๋องก็ตั้งตนเป็นผู้นำกบฏ เดือดร้อนมาถึงเจียงเทียนฝูต้องถูกราชสำนักกักตัว ตรวจสอบเรื่องราวต่าง ๆ อยู่หลายเดือนกว่าจะถูกปล่อยตัวพร้อมบุตรสาว เพราะไม่อาจสาวถึงเว่ยหนานอ๋อง

แต่นั่นก็ยังไม่จบ เพราะชาวบ้านต่างเอาไปพูดว่าพ่อค้าสกุลเจียงเป็นกบฏ เดือดร้อนเจียงเทียนฝูต้องมายืนถือหนังสือสมรสพร้อมป่าวประกาศว่าความชั่วช้าของคนผู้นั้นเป็นตนที่รู้ก่อนใครจึงได้ชิงหย่าขาด! จากที่เคยถูกต่อว่าก็ช่วงชิงความเห็นใจมาได้ ซ้ำยังตัดพ้อว่าอ๋องกบฏผู้นั้นช่างอำมหิต พาบุตรชายคนโตของตนติดตามไปด้วย!

แต่ไม่ว่าอย่างไรเจียงเทียนฝูก็ต้องพาตัวบุตรชายของตัวเองกลับมาอยู่ในอ้อมแขนของตน และไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับอ๋องกบฏผู้นั้นอีก!

จะเป็นกบฏหรือจะไปตายอย่างไรก็เป็นไปคนเดียวสิ จะมาดึงลูกไปเกี่ยวด้วยทำไมกัน! เจ้าอ๋องอำมหิตหาดีไม่ได้ผู้นั้น หากมารดาพบเจออีกครั้งจะสังหารในดาบเดียว!