photobook of impulse

ผมไม่ได้ถ่ายภาพเพื่อหยุดเวลา แต่เพื่อทำความเข้าใจมัน
ผมชอบอยู่กับความเงียบ เพราะในความเงียบ เรามักได้ยินเสียงของตัวเองชัดที่สุด
ผมเชื่อว่าฟิล์มยังคงมีคุณค่า ไม่ใช่เพราะความคลาสสิก แต่เพราะมันซื่อตรงต่อแสง ต่อเวลา และต่อความจริง
สุดท้ายแล้ว ผมไม่ได้พยายามหาคำตอบของชีวิต เพียงแต่ยังสนุกกับการตั้งคำถามกับมัน

เมื่อพลิกหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้ บางภาพอาจไม่มีคำอธิบาย บางภาพอาจไม่สมบูรณ์ แต่ทั้งหมดคือความจริงของขณะนั้น กล้องฟิล์มสอนให้เรายอมรับความบังเอิญ สอนให้เรารอคอยโดยไม่เร่งรีบ และสอนให้เราซื่อสัตย์กับสิ่งที่เรามองเห็นและรู้สึก เพราะท้ายที่สุด photobook เล่มนี้ไม่ใช่คำตอบ แต่มันคือบันทึกของคำถามที่ผมเคยมีต่อแสงและชีวิต ทุกการกดชัตเตอร์จึงเป็นเพียงการบอกกับตัวเองว่า "ตอนนั้น… ผมอยากถ่าย"