ถ้ายังมีเวลา...คุณจะตอบไหม

มีคนเคยบอกว่า เวลาจะเยียวยาทุกอย่าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรากลับพบว่า บางคนยังอยู่ในใจ บางเรื่องยังทำให้สะดุดทุกครั้งที่นึกถึง และบางคำพูดก็ยังค้างอยู่ในลำคอ แม้เจ้าของคำพูดนั้นจะไม่มีวันได้ยินอีกแล้ว ความเจ็บปวดบางอย่างไม่ได้หายไป เพียงแค่เราเรียนรู้ที่จะยิ้มทั้งที่ยังมีบาดแผลซ่อนอยู่ข้างใน หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นเพื่อสอนให้คุณลืมใคร ไม่ได้บอกให้คุณเข้มแข็ง และไม่ได้พยายามทำให้ความรู้สึกของคุณดูเป็นเรื่องเล็ก ตรงกันข้าม มันอยากชวนคุณหยุดวิ่งจากหัวใจของตัวเองสักครั้ง แล้วนั่งลงเงียบ ๆ เพื่อฟังเสียงที่คุณพยายามกลบมันมาตลอด ทุกหน้าของหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยคำถามที่อาจไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง มีเพียงคำตอบที่ซื่อตรงต่อหัวใจของคุณมากที่สุด คำถามที่อาจทำให้คุณนึกถึงใครบางคน นึกถึงวันที่เคยมีความสุข วันที่เสียใจ วันที่อยากขอโทษ วันที่อยากกอดใครสักคนอีกครั้ง หรือวันที่คุณต้องแกล้งบอกตัวเองว่า "ไม่เป็นไร" ทั้งที่ลึกลงไป คุณยังไม่เคยโอเคเลยสักครั้ง บางคำถามอาจทำให้คุณยิ้ม เพราะมันพาคุณกลับไปหาความทรงจำที่งดงาม บางคำถามอาจทำให้คุณเงียบ เพราะมันแตะลงบนบาดแผลที่คุณไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น และบางคำถาม...อาจทำให้คุณร้องไห้ ไม่ใช่เพราะคุณอ่อนแอ แต่เพราะในที่สุด คุณได้ยอมรับความรู้สึกที่พยายามปฏิเสธมาตลอด หากวันนี้คุณยังมีคนที่อยากบอกรัก อยากขอโทษ หรืออยากกอด อย่ารอให้เวลาพิสูจน์คุณค่าของเขา เพราะหลายครั้ง เราเพิ่งรู้ว่าคนคนหนึ่งสำคัญเพียงใด ก็ต่อเมื่อไม่มีโอกาสพูดอะไรกับเขาอีกแล้วแต่หากคุณไม่มีโอกาสนั้นเหลืออยู่ หนังสือเล่มนี้หวังว่าจะเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่ให้คุณได้วางหัวใจที่เหนื่อยล้าลงชั่วคราว ได้ร้องไห้โดยไม่ต้องรู้สึกผิด ได้คิดถึงโดยไม่ต้องละอาย และได้ให้อภัยตัวเองในเรื่องที่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขเพราะบางครั้ง การเยียวยาไม่ได้เริ่มต้นจากการลืมใครสักคน แต่มันเริ่มต้นจากการยอมรับว่า คนคนนั้นเคยมีความหมายกับชีวิตของเราจริง ๆและบางที...เมื่อคุณอ่านหนังสือเล่มนี้จนถึงหน้าสุดท้าย คุณอาจไม่ได้พบคำตอบของทุกคำถาม แต่คุณอาจได้พบหัวใจของตัวเองอีกครั้ง หัวใจที่เคยแตกสลาย เคยหลงทาง และกำลังรอให้ใครสักคนบอกกับมันเบา ๆ ว่า

"ไม่เป็นไรนะ...ครั้งนี้ไม่ต้องแกล้งเข้มแข็งก็ได้"