วันที่ไม่เหลือใจไว้ให้รัก

คำโปรย :

'การแต่งงานกับเธอคือภาระที่น่าเบื่อที่สุด'

ประโยคทำร้ายจิตใจในคืนวันครบรอบแต่งงาน... คือสิ่งที่ผลักไสภรรยาแสนดีให้หายลับไปจากชีวิต

พร้อมกับซองเอกสารหย่าที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ


ติณภพคิดเสมอว่าเธอแค่เล่นละครประชด และอีกฝ่ายคงทนลำบากข้างนอกได้ไม่นาน

เดี๋ยวก็คงคลานกลับมาอ้อนวอนเขาเหมือนเก่า

แต่เขากลับคิดผิด...

เพราะเวลาผ่านไปห้าปีเต็ม ผู้หญิงคนที่เขาเคยด้อยค่าและไม่เคยเห็นความสำคัญ

เธอกลับมาพร้อมกับเด็กชายตัวน้อยที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากเขาไม่มีเพี้ยน!

จากผู้ชายใจร้ายที่ผลักไสเธอในวันนั้น สู่บทเรียนราคาแพงที่ต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อตามจีบอดีตภรรยาและลูกกลับคืนมา!


********************


"พัตเตอร์คือลูกของผมใช่ไหมแพร!" ประธานหนุ่มถามตรงประเด็น

"เด็กคนนั้นหน้าเหมือนผมขนาดนั้น คุณซ่อนลูกของผมไว้ตลอดห้าปีจริง ๆ ใช่ไหม"

"คุณกำลังเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วค่ะคุณติณณ์" ผ้าแพรเอ่ยเสียงเรียบ

"ผมเห็นหน้าเด็กคนนั้นชัด ๆ แล้ว ทั้งคิ้ว จมูก ปาก ถอดแบบมาจากผมตอนเด็กไม่มีผิด

คุณจะให้ผมเชื่อว่าผมคิดไปเองได้ยังไง คุณหนีผมไปตอนที่กำลังอุ้มท้องลูกของผมอยู่ใช่ไหม"


"เลิกคิดเอาเองสักทีเถอะค่ะ" ผ้าแพรตอบกลับทันควันด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เด็กทุกคนในโลกไม่จำเป็นต้องเป็นลูกของคุณ เพียงเพราะหน้าตามีส่วนคล้ายหรอกนะ"

"ถ้าไม่ใช่ลูกผม แล้วเขาเป็นลูกใคร!"


*******************

ไม่มีนอกกายนอกใจ#พระเอกรักนางเอกคนเดียว