นายเด็กอ้วนที่รัก

"เอิงเอย" ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งโลกจะเหวี่ยงนายเด็กอ้วนพุงพลุ้ย สวมแว่นหนาเตอะ ที่พ่วงตำแหน่ง ‘คนเก่า’ กลับเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง แถมการกลับมาของ "หม่อมราชวงศ์กิตติธร" คราวนี้ราวกับถูกอัปเดตเวอร์ชันใหม่ยิ่งกว่าเดิม

จากเด็กอ้วนในอดีตที่ทุกคนรุมแกล้ง กลายมาเป็นนักศึกษาแพทย์หนุ่มสุดฮอตปรอทระเบิด ทั้งหล่อทั้งล่ำแถมกล้ามแน่นชนิดที่ทุกคนยกให้เป็นเบอร์หนึ่งของมหาวิทยาลัยอีกต่างหาก!

ถึงช่วงนี้คนไทยจะชอบโหยหา ‘คนเก่า’ อยากให้คนเก่ากลับมา หรือบางคนถึงขั้นให้มีแคมเปญ ‘วิ่งแลกคนเก่า’ ตามเทรนด์ ‘วิ่งแลกแว่น’ ที่กำลังเป็นกระแสในตอนนี้ก็เถอะ แต่สำหรับเอิงเอยบอกเลยว่าไม่มีวันที่เธอจะวิ่งกลับไปหาคนเก่าเด็ดขาด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนเก่าที่ชื่อ ‘กิตติธร’ !

"นั่นมันแฟนเก่ามึงนี่ โตมาดูหล่อขนาดนี้เลยเหรอวะ เสียดายปะ"

"เสียดาย...ก็แย่ละ"

"มึงดูกล้ามแขนเขาสิ..."

"ไม่..." เอิงเอยปฏิเสธเสียงแข็ง แม้ตาจะแอบมองก็เถอะ

"มึง...เขามีวิ่งแลกแว่น แบบไม่ใช่แว่นที่เป็นสิ่งของไหมวะ" คนพูดหัวเราะ "แบบ...วิ่งแลกหนุ่มแว่นไรงี้"

"มี...ก็บ้าละ" คนพูดกลอกตา

"เอย...มึงเว้งวรรคล่ายเหี้ยมาก"

"อุตส่าห์ตื่นมาวิ่งตอนเช้าจะได้เจออะไรดี ๆ มึงพากูวิ่งมาเจออะไรเนี่ย"

"ลองวิ่งตามเขาไปดีปะ กลุ่มนั้นหล่อล่ำทั้งกลุ่มเลยอ่ะ แต่กูให้แฟนเก่ามึงหล่ออันดับหนึ่ง"

"มึงจะขุดขึ้นมาทำไม เรื่องตั้งแต่ปีมะโว้ โอ๊ย ปล่อยไปเถอะ ต่างคนต่างไป อย่าวิ่งวนมาเจอกันอีกเลย"

"เอย...กูว่าคำขอมึงไม่เป็นจริงแล้วล่ะ" คนพูดพยักหน้าพลางยิ้ม "สิบสองนาฬิกา แฟนเก่ามึงเดินดิ่งมาหามึงแล้วตอนนี้ เอาไง จะวิ่งหนี หรือจะอยู่ต่อ..."

"มันเรื่องซวยอะไรแต่เช้านักหนา...เรียนที่เดียวกันมาสามปีไม่เคยจะเดินสวนกัน แล้วมาวิ่งเจอกันวันที่จะเริ่มออกกำลังกายเนี่ยนะ!"

"อิเอยยย...เขามาแล้ว" หัวใจเอิงเอยเต้นจนแทบหลุดออกจากอก ไม่รู้ว่าเพราะเหนื่อยที่วิ่งมาเป็นเวลากว่าชั่วโมงแล้ว หรือเพราะคนตัวโตในชุดวิ่งสีเทา เรือนผมดกดำรับกับเรียวคิ้วหนาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แต่ออร่ายังจับราวกับมีไฟส่องตามตลอดเวลา กำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอกันแน่

เอาเถอะ...ถ้าคนเก่ามันจะจงใจพุ่งใส่ขนาดนี้ คงหนีไม่รอดหรอก จะเป็นอะไรก็เป็นไปเถอะ
ทันเท่าความคิด กิตติธรเดินมาหยุดลงตรงหน้า พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดเรียบๆ ว่า

"ช่วยหลบหน่อยได้ไหมครับ...พอดีคุณนั่งทับผ้าเช็ดหน้าผม"

เพล้ง...

นกฝูงหนึ่งบินผ่านไป

ทุกอย่างรอบตัวตกอยู่ในความเงียบ

ไม่มีอะไรแตก

นอกจากหน้าของเธอ...