รอยรักพรางใจ ภาค 1 เล่ม 3 (จบภาค)

"ปล่อย" น้ำเสียงของเฉียวซีราบเรียบ ไร้ซึ่งความผูกพัน ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว... มันเบาหวิวทว่าบาดลึกดุจใบมีดน้ำแข็งที่กรีดแทงวิญญาณคนฟัง

"ซีเอ๋อร์..." ลู่เหวินเช่อไม่ยอมปล่อย มือหนากลับยิ่งกระชับแน่นขึ้น แววตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยความปวดร้าว โหยหา และความเจ็บปวดที่ปิดบังไม่มิด "ทำไม... ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่? แล้วทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองผอมขนาดนี้... เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?!" ชายหนุ่มยิงคำถามรัวด้วยความร้อนรน ความห่วงใยและความบีบคั้นใจที่เห็นผู้หญิงที่ตนรักต้องบอบช้ำ ทำให้เขาแทบจะควบคุมสติไม่อยู่

"ฉันบอกให้ปล่อย!" โจวเฉียวซีออกแรงสะบัดข้อมืออย่างรุนแรงจนหลุดจากการเกาะกุม หญิงสาวก้าวถอยหลังไปสองก้าว รักษาระยะห่างราวกับเขากำลังนำพาโรคร้ายมาให้ สายตาที่เธอมองเขา... ไม่มีการตัดพ้อ ไม่มีการเรียกร้องความสนใจ... มีเพียงความว่างเปล่าที่เหน็บหนาวบาดลึกลงไปถึงกระดูกดำของคนมอง

"อย่ามาแตะต้องตัวฉัน" ริมฝีปากซีดเซียวขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่ไร้เยื่อใยที่สุด "ชีวิตของฉันจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร... มันก็ไม่มีเศษเสี้ยวไหนที่ต้องเกี่ยวข้องกับคุณอีกแล้ว... ท่านประธานลู่"

สรรพนามที่แปรเปลี่ยนเป็นความห่างเหินและเป็นทางการอย่างสมบูรณ์แบบนั้น ราวกับค้อนปอนด์ขนาดยักษ์ที่ทุบลงกลางแสกหน้าของ ลู่เหวินเช่อ ชายหนุ่มชาวาบและแข็งค้างไปทั้งร่าง

พูดจบ โจวเฉียวซีก็หมุนตัว ก้าวเดินหนีออกไปทางประตูฝั่งชายหาดอย่างรวดเร็ว แผ่นหลังที่บอบบางทว่าเด็ดเดี่ยวนั้น ไม่แม้แต่จะหันกลับมาปรายตามองเขาสักนิด... ราวกับว่าสำหรับเธอแล้ว เขาเป็นเพียงฝุ่นผงที่ไร้ค่าในอากาศ ไม่คู่ควรแม้แต่จะให้จดจำไว้ในสายตา