SET ข้าเพียงอยากปลูกสมุนไพร เหตุใดลูกชายจึงเก็บสัตว์อสูรกลับบ้านทุกวัน

เด็กน้อยผู้นั้นคือ อาเฉิน บุตรชายวัยห้าขวบของนางเอง ใบหน้านั้นหมดจดงดงามราวกับหยกสลัก ถอดแบบความหล่อเหลามาจาก บุรุษผู้นั้นชนิดที่พิมพ์เดียวกันไม่ผิดเพี้ยน ทว่าดวงตากลมโตกลับฉายแววเจ้าเล่ห์แสนกลเหมือนตัวนางเองไม่มีผิด

แต่สิ่งที่ทำให้ซูเยียนต้องยกมือขึ้นนวดขมับ กลับไม่ใช่คราบโคลนมอมแมมบนเสื้อผ้าของลูกชาย หากแต่เป็น  สิ่งมีชีวิตที่เขากำลังลากจูงมาด้วยเถาวัลย์เส้นโตต่างหาก

"ท่านแม่ ดูสิว่าข้าไปเจออะไรมา มันเดินขากะเผลกอยู่ในป่ารอบนอก ข้าขอเลี้ยงมันไว้ได้หรือไม่ขอรับ" อาเฉินฉีกยิ้มกว้าง ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับ

ซูเยียนเบิกตากว้าง

ส่วนเจ้าแมงมุมอสูรขั้นแปดที่หมอบอยู่แทบเท้านางเมื่อครู่พลันตัวแข็งทื่อ ขาทั้งแปดของมันสั่นพั่บๆ ก่อนจะลนลานตะเกียกตะกายหนีตายขึ้นไปบนเสาเรือน แอบซ่อนตัวอยู่ใต้ซอกหลังคาอย่างรวดเร็ว

สัตว์อสูรที่อาเฉินกำลังลูบหัวอย่างรักใคร่นั้น มีขนาดตัวใหญ่โตราวกับลูกวัว ขนของมันเป็นสีแดงเพลิงมันปลาบ บนหน้าผากมีเขาสีทองแหลมคมอันเป็นเอกลักษณ์ ทว่ายามนี้ ทั่วร่างของมันกลับเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน หางม้วนตลบจุกก้น พลางเหลือบมองดงพืชพิษรอบเรือนด้วยแววตาหวาดผวา

ซูเยียนสูดลมหายใจเข้าลึก

"อาเฉิน นั่นไม่ใช่ลูกสุนัข"

"แต่มันร้องโฮ่งๆ ได้นะขอรับ!" อาเฉินประท้วงตาใส

"นั่นคือ หมาป่าเพลิงเขาทองต่างหาก" ซูเยียนเอ่ยแก้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว

"มันคือสัตว์อสูรระดับสูงที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้าย กรงเล็บของมันตะปบเพียงครั้งเดียวก็ฉีกชุดเกราะเกล็ดมังกรให้ขาดกระจุยได้... และมันกินคนเป็นอาหารนะ อาเฉิน"

"ไม่มีทางหรอกขอรับ ดูสิ ออกจะเชื่องปานนี้" อาเฉินหัวเราะคิกคัก พลางยื่นมือน้อยๆ ไปเกาใต้คางของสัตว์ร้าย

เพื่อพิสูจน์ให้บุตรชายเห็นถึงความโหดเหี้ยม ซูเยียนจึงหยัดกายลุกขึ้น แผ่กลิ่นอายกดดันอันเย็นเยียบของอดีตหมอยาพิษอันดับหนึ่งออกมาเพียงเศษเสี้ยว

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่คุ้นเคย สัญชาตญาณดิบของหมาป่าเพลิงพลันตื่นตัว ขนสีแดงทั่วร่างลุกโชนกลายเป็นเปลวไฟ มันแยกเขี้ยวคมกริบ ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอจนแผ่นดินสั่นสะเทือน นัยน์ตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดุดัน พร้อมพุ่งเข้าฉีกกระชากศัตรูตรงหน้าให้แหลกเป็นชิ้นๆ

‘นี่สิ รูปลักษณ์อันน่าหวาดกลัวของนักล่าชั้นยอดแห่งพงไพร’

ทว่าในวินาทีถัดมา

ป้าบ!

มือน้อยๆ ของอาเฉินกลับฟาดป้าบเข้าที่หลังหัวของสัตว์ร้ายอย่างไม่ปรานี

"นี่ ข้าบอกแล้วไงว่าอย่ามาขู่ท่านแม่ของข้านะ เสียมรรยาทจริงๆ"

ฉับพลัน เปลวไฟที่ลุกโชนเมื่อครู่ก็มอดดับลงราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็น สัตว์อสูรที่ดุร้ายปานปีศาจทรุดหมอบราบกับพื้นทันที มันส่งเสียงครางหงิงๆ เหมือนสุนัขโดนดุ มิหนำซ้ำยังหงายท้องโชว์พุงฟูๆ ให้เด็กชายวัยห้าขวบลูบเล่นอย่างหมดสิ้นซึ่งศักดิ์ศรี



หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ

ข้าเพียงอยากปลูกสมุนไพร เหตุใดลูกชายจึงเก็บสัตว์อสูรกลับบ้านทุกวัน เล่ม 1
ข้าเพียงอยากปลูกสมุนไพร เหตุใดลูกชายจึงเก็บสัตว์อสูรกลับบ้านทุกวัน เล่ม 2 จบ