ชีวิตเมียน้อย

แพรไม่เคยคิดว่าชีวิตที่ตกต่ำที่สุด จะพาเธอกลับมาเจอกับตฤณ—ผู้ชายที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ พร้อมความจริงที่ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้ว

เธอยอมอยู่ในมุมลับ ๆ ของชีวิตเขา ไม่เรียกร้องสถานะ และไม่เคยขอให้เขาทิ้งครอบครัว กระทั่งการมาถึงของ "ต้นกล้า" ทำให้ความสัมพันธ์ที่เคยซ่อนเร้นไม่อาจเป็นความลับได้อีกต่อไป

เมื่อภรรยาต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงอีกคน คนเป็นพ่อถูกบังคับให้รับผิดชอบต่อทุกชีวิต และผู้หญิงที่ถูกเรียกว่า "เมียน้อย" ต้องเลือกระหว่างการรอคอยความรัก กับการรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง

แพรไม่ได้ต้องการแย่งสามีของใคร
เธอต้องการเพียงให้ลูกมีพ่ออย่างเปิดเผย—และให้ตัวเองหลุดพ้นจากการเป็นส่วนเกินในชีวิตใครสักที

-----
อรุณวรรณมองเปลเด็กซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากโซฟา ก่อนสายตาจะหยุดลงที่รูปถ่ายใบเล็กบนชั้นวาง ในภาพนั้นตฤณกำลังอุ้มเด็กชายไว้แนบอก สีหน้าของเขาอ่อนโยนกว่าที่เธอเคยเห็นตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

"เขามาที่นี่บ่อยไหมคะ"

คำถามนั้นตรงจนแพรไม่อาจหลบเลี่ยง

"ช่วงหลังมาบ่อยค่ะ เขามาช่วยดูแลลูก"

"แล้วค้างที่นี่ด้วยหรือเปล่า"

แพรนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบตามความจริง

"บางคืนค่ะ"

อรุณวรรณพยักหน้าช้า ๆ ไม่มีเสียงตำหนิ ไม่มีน้ำตา มีเพียงความเงียบที่ทำให้แพรรู้สึกผิดยิ่งกว่าถูกต่อว่า

"เขาเคยบอกไหมว่าจะหย่ากับดิฉัน"

"ไม่เคยค่ะ"

คำตอบนั้นทำให้อรุณวรรณเงยหน้าขึ้นมอง

แพรประสานมือไว้บนตัก "แพรไม่เคยขอให้เขาหย่า และไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเข้าไปแทนที่คุณได้"

"แต่เขาก็มีอีกบ้านหนึ่งอยู่ดี"

แพรไม่มีคำแก้ตัว เพราะทุกอย่างในห้องนี้คือคำตอบอยู่แล้ว ทั้งขวดนม ของเล่นเด็ก และเสื้อเชิ้ตของตฤณที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้