รอวันได้รักอีกครั้ง

เธอเดินไปบอกเขาเรื่องลูกในท้อง แต่เขากลับปฏิเสธการรับผิดชอบและจากไปกับหญิงอื่น ทิ้งเธอไว้ในห้องเช่าที่เคยเป็นรังรัก นับจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป

*************************
"ลูกของผมใช่ไหม เด็กผู้หญิงคนนั้น เขาเป็นลูกของผมใช่หรือเปล่า"

รสรินทร์หน้าชา เธออดทนกับความเจ็บปวดมากมาย แถมทั้งความขมขื่นและสายตาหมิ่นประมาทเหยียดหยามสารพัดของคนรอบข้าง กระทั่งเลี้ยงลูกมาได้จนถึงวันนี้ เขายังมีสิทธิ์อะไรมาแอบอ้างความเป็นพ่อทั้งที่วันนั้นได้ปฏิเสธการมีตัวตนอยู่ของลูกในท้องไปแล้ว

เธอรวบรวมเรี่ยวแรงผลักเขาอย่างสุดกำลังอีกครั้ง พร้อมกับตะเบ็งเสียงเกรี้ยวกราด

"ไม่ใช่ ใบหม่อนไม่ใช่ลูกของคุณ เขาเป็นลูกของคนอื่น อย่ามาเที่ยวพูดจาเรื่องเหลวไหลแบบนี้"

"แต่ตอนนั้นผมจำได้ว่าคุณบอกว่ากำลังตั้งท้องกับผม ตอบมานะ ถ้าคุณไม่ตอบ รับรองยังไงเรื่องนี้ผมก็ไม่ยอมเลิกราแน่"

"คุณอย่ามาประสาทกับฉันนะ วันนั้นฉันก็แค่อยากจะลองใจคุณดูเท่านั้น ใครมันจะไปคิดว่านอกจากคุณจะไม่มีความเป็นลูกผู้ชาย ยังหน้าด้านถึงขนาดหอบเสื้อหอบผ้าวิ่งตามผู้หญิงอื่นไป โชคดีแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่มีลูกกับคุณ" ด้วยความคับแค้นใจเธอจึงโกหกคำโตออกไป

ดวงตาของเขาปรากฏแววปวดร้าวอย่างชัดเจน รสรินทร์มองแล้วใจหาย เธอจำได้ว่านั่นคือแววตาที่เขามักจะแสดงออกทุกครั้งเมื่อเจ็บปวด

"คุณมันผู้หญิงหลายใจ ทำไมถึงได้กลายเป็นคนแบบนี้ได้นะ ทำไมตอนที่คบกันคุณถึงไม่แสดงออกให้ผมเห็นตั้งแต่ครั้งแรกว่าคุณมันเป็นผู้หญิงใจง่าย"

"ปล่อยนะ คุณเป็นผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว มีสิทธิ์อะไรมาถามเรื่องนี้กับฉัน ฉันบอกให้ปล่อย ถ้าไม่ปล่อยฉันจะตะโกนให้คนช่วย ช่วยด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วย มีคนบ้าโรคจิตคิดจะทำร้ายฉัน ใครก็ได้ช่วยด้วย"

เนื้อหาไม่มีนอกกายไม่มีนอกใจค่ะ