I love you, My sunshine (ฉันรักเธอนะ แสงตะวันของฉัน)

I love you, My sunshine
ฉันรักเธอนะ แสงตะวันของฉัน
////
สถานะของพวกเราไม่ใช่แค่พี่น้องร่วมสถาบัน
ไม่ใช่แค่เพื่อนที่อายุต่างกัน
ไม่ใช่แม้แต่แฟน
แต่มันลึกซึ้งและผูกพันยิ่งกว่านั้น
นี่เป็นเรื่องราวของเธอกับเขา พี่คนสวยกับหมา(ป่า)เด็ก
////
"เล็ก"
"อะไร"
"พี่อยากได้น้ำเต้าหู้อีก เราทำเสร็จรึยัง"
ซีอีโอหนุ่มถอนหายใจแล้วรินน้ำเต้าหู้ใส่แก้วไปให้คนที่นอนเปื่อยดูทีวีอยู่บนโซฟา เธอรับมันไปดื่มแล้วพึมพำว่า
"เปิดร้านได้เลยนะ"
"ผมยังยุ่งไม่พออีกเหรอ"
มีคนขำ ก่อนที่เธอจะตบโซฟา พอชายหนุ่มนั่งลงแล้วเธอก็เอนตัวไปซบแล้วเอ่ยเสียงเบาเหมือนปรึกษา
"หลังจากนี้เราจะเอายังไงต่อดี"
"..."
"พี่ตั้งตัวไม่ค่อยจะทันเท่าไหร่"
"คุณไม่ต้องทำอะไร"
"?"
"ต่อให้คุณเรียนไม่จบเอก หรือไม่ได้ทำงาน ผมก็มีเงินเยอะมาก"
"..."
"จากวันนี้จนถึงวันที่คุณอายุร้อยปี คุณก็ใช้มันไม่หมดหรอก"
มีคนหลุดขำออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะเอ่ยอู้อี้ชิดกับไหล่กว้าง
"ช่วยขอแต่งงานให้มันโรแมนติกหน่อยจะได้ไหม"
"..."
"รอบแรกก็ขอในร้านราเม็งเหมือนเจรจาเรื่องการลงทุน"
"..."
"รอบนี้ก็ขอแบบเอาเงินตบหัวอีก"
"ไม่ว่าจะขอแบบไหนคุณก็ต้องแต่งอยู่ดี"
...ก็จริง