ก็ปะป๊าใจร้ายอย่างที่ใครเขาว่า

เมื่อภาพข่าวหลุดสุดฉาวของ 'ดิษกร' กับไฮโซสาวกิ๊กเก่าแพร่สะพัดไปทั่วเมือง 'นัชชา' ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะนั่งร้องไห้กอดเข่ารอความเห็นใจ เธอปาใบหย่าใส่หน้าสามีทันทีโดยไม่ลังเล พร้อมขู่ว่าจะพาลูกชายวัยห้าขวบอย่าง 'น้องเจฟฟ์' เดินออกจากชีวิตเขาไปตลอดกาล

ทว่าในพจนานุกรมของมาเฟียหนุ่มอย่างดิษกร คำว่า 'หย่า' ไม่เคยมีอยู่จริง เขาปาใบหย่านั้นทิ้ง ล็อกประตูคฤหาสน์ และประกาศกร้าวว่าชาตินี้ทั้งชาติเธอจะไม่มีวันหนีเขาพ้น

*ไม่มีนอกกายนอกใจ
*สุขนิยม
.
.
"เจฟฟ์ มาหาปะป๊ามา" น้ำเสียงของดิษกรอ่อนลงเล็กน้อย ทว่ายังคงความแข็งกระด้างตามนิสัยเดิม

"ไม่เอา" เด็กชายร้องตะโกนตอบกลับมาทั้งน้ำตา "ปะป๊าใจร้าย ปะป๊าทำหม่ามี้เจ็บ ปะป๊าใจร้ายอย่างที่ใครเขาว่าจริงๆ ด้วย หนูไม่อยากอยู่กับปะป๊าแล้ว"

คำพูดไร้การเสแสร้งจากปากของลูกชายวัยห้าขวบเปรียบเหมือนสายฟ้าที่ผ่าลงกลางใจของดิษกร ชายหนุ่มชะงักมือที่ยื่นออกไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนเป็นโบว์ ความโกรธเกรี้ยวพุ่งสูงขึ้นอีกเท่าตัวเมื่อเห็นว่าลูกชายกำลังมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง

"เห็นหรือยังคุณดิน" นัชชาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกถึงทรวง "แม้แต่ลูกยังรู้เลยว่าคุณมันใจร้ายและเลวทรามแค่ไหน เด็กห้าขวบยังมองออกว่าคุณมันไม่มีความเป็นพ่อเลยสักนิด"

"อย่ามาลามปามถึงเรื่องลูกนะนัชชา" ดิษกรเค้นเสียงดุจัด นัยน์ตาฉายร่องรอยความคุกรุ่น "เธอเป็นคนสร้างเรื่องบ้าๆ พวกนี้ขึ้นมาเองทั้งนั้น ถ้าเธอไม่อาละวาด ไม่ไร้เหตุผล ลูกก็คงไม่ต้องตกใจแบบนี้"