พอเถิดชะตา ชีวิตนี้ตัวข้าไม่ขอโง่งม เล่ม 1 (มี 2 เล่มจบ)

"ในเมื่อดีแล้วไม่เห็นค่า ก็อย่าหาว่าข้าไร้ความเมตตาก็แล้วกัน!"

ชะตากำหนดให้นางคือผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลหงส์เพลิงโดยชอบธรรม ตั้งแต่เกิดมาล้วนครอบครองแต่สิ่งล้ำค่าตามฐานะอันสูงส่ง แต่เพราะไว้ใจคนผิด อิงเสวี่ย คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหงส์เพลิงที่ยิ่งใหญ่จึงถูกตราหน้าว่าเป็นคนบาปหนา สังหารแม้กระทั่งมารดาผู้ให้กำเนิดอย่างเลือดเย็น

นางกรีดร้องปฏิเสธข้อครหาเหล่านั้น แต่กลับไม่มีผู้ใดเชื่อแม้แต่นิด สิบปีที่ต้องระทมทุกข์อยู่ในคุกมืดของตระกูล อิงเสวี่ยได้รู้ซึ้งถึงแก่นแท้จิตใจของคน

คนที่คิดว่าดี คนที่คิดว่ารักใคร่ห่วงใยมาตลอดราวกับคนแปลกหน้า

แต่คนที่มองว่าร้ายกาจกลับกลายเป็นคนที่ยื่นมือมาช่วยเหลือนางหลายต่อหลายครั้ง

คู่หมั้นที่คิดว่าจะฝากชีวิตนี้กลับกลายเป็นคนที่ร้ายกาจที่สุด ทว่ายังไม่หมดเพียงเท่านั้น… น้องสาวต่างมารดาที่นางคิดว่าแสนดีและมองว่าไร้เดียงสาอยู่เสมอกลายเป็นคนลงมือประหัตประหารนางลงด้วยตนเอง

ก่อนที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะดับสิ้นนางก็ได้รู้ความจริง… แท้ที่จริงแล้วพวกเขาต้องการเพียง ดวงจิตหงส์เพลิง ที่สิงสถิตอยู่ในร่างของนาง อดทนรอมาหลายสิบปีเพื่อให้นางฟูมฟักมันให้แข็งแกร่งและวางแผนช่วงชิงมาเป็นของโดยการสังหารนางทิ้ง!

ที่ผ่านมา… พวกเขาล้วนแต่เสแสร้งสวมหน้ากากคนดีตาตบตานางทั้งสิ้น

พวกสารเลว!

มารดาของนางต้องตกตายลงเพราะความทะเยอทะยานของพวกมัน!

บิดาที่คิดว่ารักใคร่เอ็นดูจากใจจริงกลายเป็นอสูรกายผู้โหดเหี้ยมสังหารได้แม้กระทั่งบุตรในไส้!

คนพวกนี้…. สักวันนางจะมาเอาคืน!

ในเมื่อดีแล้วพวกเจ้าไม่เห็นค่า ก็อย่าหาว่าข้าไร้ความเมตตาก็แล้วกัน!!



ภายใต้ความมืดมิดนานนับปี ในที่สุดดวงวิญญาณของหงส์เพลิงก็สามารถหาร่างที่เหมาะสมได้อีกครั้ง อิงเสวี่ยกลายเป็น ยวี่ถิง ศิษย์สายตรงในตำหนักโชติช่วงแห่งทวีปซีหลิง ดินแดงเบื้องล่างที่นางเคยกล่าวว่ายากจนค้นแค้น แต่โชคชะตาเจ้าของร่างก็หาได้ดีไม่

นางไร้บิดามารดาเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ถูกท่านอาจารย์รับมาเลี้ยงดูก่อนจะให้กราบไหว้เป็นศิษย์สายตรง เพียงเพราะนางขาดคุณสมบัติไม่มีตระกูลเบื้องหลังคอยสนับสนุน ฐานะของนางทั้งที่เป็นศิษย์สายตรงเช่นกันแต่กลับต่ำกว่าศิษย์พี่คนอื่นๆ ถูกกีดกัน ถูกเอารัดเอาเปรียบสารพัด ท้ายที่สุดทัณฑ์สายฟ้าจากการเป็นแพะรับบาปในความผิดของผู้อื่นก็พรากลมหายใจของยวี่ถิงคนเดิมไป

อิงเสวี่ยลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดและบาดแผลตามร่างกายของเจ้าของเก่าด้วยความมุ่นมั่น ไม่ว่าจะเป็นศิษย์พี่จากตำหนักโชติช่วงนี้หรือว่าบิดาและน้องสาวผู้เสแสร้งในตระกูลหงส์เพลิง นางจะจดจำให้ขึ้นใจและไล่เก็บหนีแค้นพวกมันไปทีละคน!



สวบ!


"ยวี่ถิงนี่เจ้า….!?"

"ขออภัย… กระบี่ของข้าไร้ตา" เจ้าของนางกล่าวเสียงเรียบ ในแววตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ไม่ได้รู้สึกผิดหรือเสียใจที่ทำให้อดีตศิษย์พี่ร่วมตำหนักบาดเจ็บแต่อย่างใด

เพียงนาง พลาดพลั้ง จนกระบี่เสียบเข้าที่ท้องแขนของอดีตศิษย์พี่ใหญ่โดย บังเอิญ เท่านั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร อย่าลืมสิว่าในอดีตที่ผ่านมา…. ยวี่ถิงคนนี้เคยถูกทุบตียิ่งกว่านี้เป็นร้อยเท่า!

กับเรื่องแค่นี้… มันยังไม่ได้ครึ่งความเจ็บป่วยที่นางเคยเผชิญมาตลอดหลายปี!

ปล. นิยาย 2 เล่มจบ >> เล่ม 2 ออกสิ้นเดือนสิงหาคมนี้ <<