คนดี มาเป็นของพี่เถอะ

คนดี มาเป็นของพี่เถอะ
โ ม ริ น

***e-book [ดาวน์โหลดฟรี]***

ตัวอย่าง

"หาที่พักใหม่เถอะ ห้องนี้มันไม่เก็บเสียง"
เขาแนะนำ พลางหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว ก่อนกอดอกพิงผนังข้างห้องน้ำ สายตาคมทอดมองหญิงสาวที่ยังนอนอยู่บนเตียง
"แต่ที่นี่ใกล้มหาวิทยาลัยนะคะ" เพลงพรรษตอบพร้อมรอยยิ้มบาง "อีกอย่าง เพลงก็ใกล้เรียนจบแล้ว ไม่อยากย้ายไปเริ่มหาที่ใหม่ตอนนี้"
"ใกล้มันก็ดีอยู่หรอกเพลง แต่ถ้าเธอเข้าใจความหมายของพี่จริง ๆ..."
เพลงพรรษย่นจมูกนิด ก่อนยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน
"พี่ไม่อยากให้คนมองเพลงไม่ดี เพราะพี่เองนั่นแหละที่ขึ้นมาหาบ่อยก็เถอะนะ"
เขาบอกพลางเหลือบมองไปรอบห้อง
"นี่ตั้งชั้นสี่ แถมไม่มีลิฟต์อีกต่างหาก"
ศรศิลป์เว้นจังหวะนิดหนึ่ง ก่อนยิ้มอย่างกลั้นขำ
"แต่พี่ก็ไม่ได้แก่จนหมดแรงขนาดนั้น ที่จะขึ้นมาเอาเธอถึงนี่ไม่ไหว"
"เพลงรู้ว่าพี่ศรแข็ง..แรงดี"
เพลงพรรษจงใจเว้นวรรคลากเสียงเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายเหมือนกำลังท้าทายด้วยคำพูดสองแง่สองง่าม
ศรศิลป์นิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ส่ายหน้าเบา ๆ อย่างรู้ทัน มองเธอด้วยสายตาที่ทั้งเตือนและข่มไว้ในทีเดียว ว่าถ้าไม่อยากเจอดีก็อย่าท้าทายเขาด้วยวิธีนี้
"รู้ใช่ไหม พี่ไม่ได้ยืนไกลเพราะไม่มีเหตุผลนะ"
เพลงพรรษเม้มปาก หนีบขาเข้าหากันแน่น อารมณ์วาบหวามเมื่อครู่ยังตราตรึงไม่หาย
"ค่า" เธอไม่เล่นแล้วก็ได้ "แต่หอที่ทำเลดี ค่าเช่าไม่แพง แล้วอยู่สบายก็หายากนะคะ กว่าจะเจอที่นี่ เพลงใช้เวลาหาอยู่ตั้งนานแน่ะ"
ศรศิลป์ถอนหายใจ เขาเข้าใจเหตุผลของเธอ แต่ก็ยังอดเลิกคิดถึงเรื่องนั้นไม่ได้อยู่ดี เพราะพี่ศรคนนี้ก็เอาเก่งซะด้วยสิ
"พี่ไม่ได้ห่วงเรื่องทำเล พี่ห่วงว่าเธอจะไม่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่า อีกอย่างเราสองคนก็ไม่เคยเบาเสียงเพราะเรื่องบนเตียงเลย พี่ไม่อยากให้ใครมองเธอไม่ดีน่ะ"
"งั้นก็อย่าขึ้นมาหาเพลงบ่อยสิคะ"
ศรศิลป์เลิกคิ้วเล็กน้อย มองเพลงพรรษด้วยแววตาเอ็นดูปนขบขัน ส่ายหน้าเบา ๆ อย่างยอมแพ้ในความดื้อของเธอ
"บอกไปตายยังง่ายซะกว่า"
แล้วสุดท้ายเขาก็ไม่ทน คลายปมผ้าขนหนูออกแล้วขว้างมันทิ้ง ก่อนจะก้ามดุ่ม ๆ ไปคร่อมหญิงสาวบนเตียงนอน
"อีกเหรอคะ"
"เธอท้าทายพี่เอง ช่วยไม่ได้" เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางจัดท่าให้เพลงพรรษอยู่ในท่าคุกเข่า ก่อนจะออกคำสั่ง "หยิบถุงยางออกมาจากลิ้นชัก"
"กี่ชิ้นคะ"
ศรศิลป์ส่ายหน้ายิ้มขำ นึกเอ็นดูในความยั่วเก่งไม่ไหวของเพลงพรรษ ตอนแรกเขายังคิดว่าเธอจะปฏิเสธ ที่ไหนได้…
"กำมาเท่าที่ไหวนั่นแหละ"
"สองกำมือเลยได้ไหมคะพี่ศร"
"ถ้าตรงนี้ของเธอไหว" ศรศิลป์บอกน้ำเสียงกระเส่า xxx "ก็จัดมาเลย"
เพลงพรรษเหลียวหลังไปกัดปากยิ้มยั่ว ก่อนขยิบตาให้อย่างซุกซน แล้วกำถุงยางอนามัยมาเท่าที่เธอกำไหว ไม่รู้ว่าประชดเขาหรืออย่างไร เธอดันกำมาเต็มสองกำมืออย่างไม่รู้สึกรู้สา ว่าที่ทำอยู่นั้น มันส่งผลต่อตัวเธอเองยังไง
"เดินไม่ไหว ก็โทษพี่ได้เลยคนดี"

-----------
คนดี...มาแวะคุยกันหน่อยค่ะ

สวัสดีค่ะนักอ่านขา วันนี้โมเอานิยาย #ดาวน์โหลดฟรี มาเสิร์ฟค่ะ สำหรับ ‘คนดี มาเป็นของพี่เถอะ’
มาในโทน ไม่หวาน แต่ไม่ขม ไม่ฟีลกู้ด แต่ก็ไม่ดรามานั่นแหละค่ะ 555+

สำหรับพี่ศรศิลป์ เป็นตัวละครพี่ชายของพี่ศัลย์ จากเรื่อง ‘ช้ำให้พอ’ ค่ะ ไปทำความรู้จักได้น้า (แน่ะ แอบขายของอีกแล้ว คิคิ) โมเลยหาเด็กมหาวิทยาลัยเอ๊าะ ๆ ให้เฮียแกสักหน่อย

ส่วนน้องเพลงพรรษของเรา ตัวละครใหม่ ไม่ได้มาจากเรื่องไหนค่ะ
เป็นนักศึกษาปีสี่ที่ฐานะทางบ้านรวย แต่โดนพี่ศรเล็งไว้ตั้งแต่ออกฝึกงานค่ะ หวังหาค่าเทอมให้สาว

เรื่องนี้ลงหมวดโรมานซ์นะคะ เพราะ NC ก็จัดกันตั้งแต่บทแรกเลยค่า 555+ ยังไงก็มาโหลดอ่านกันเยอะ ๆ น้า

*********
ขอให้มีความสุข อ่านนิยายให้สนุกนะคะ มาเติมใจกันค่ะนักอ่าน
รักสุดหัวใจ
โมริน

14 สิงหาคม 69