เล่ห์รักอาสะใภ้ทวงแค้น

คำเคารพที่เคยเปี่ยมด้วยความอ่อนน้อม คล้ายจะยังสะท้อนอยู่ในความทรงจำ… ‘อาจารย์ ได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิด’

ยามนั้น หลิ่วเจิ้งเหว่ย เป็นเพียงบัณฑิตยากจน ทว่าเพราะความรักอันซื่อบริสุทธิ์ของ เฉินอวี้หลาน บุตรีคนเดียวของอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาอันดับหนึ่งในเมืองหลวง บิดาของนางจึงยอมกลืนน้ำลาย ต้อนรับชายผู้นั้นเข้าสู่ประตูสำนัก พร่ำสอนความรู้ทั้งหมดที่มีโดยไม่เคยมุ่งหวังเงินทองแม้แต่ตำลึงเดียว

อวี้หลานเคยเชื่อว่า ความรักที่ร่วมฟันฝ่า ความเมตตาของบิดา และคำสาบานใต้ร่มไม้ริมธาร จะผูกพันคนสองคนไว้ด้วยกันตราบจนแก่เฒ่า

ทว่า ยามที่เขาได้สวมอาภรณ์ขุนนางสีแดงสด ดำรงตำแหน่งขุนนางขั้นสามในกรมพิธีการ... สายตาที่เคยอบอุ่นกลับกลายเป็นความเย็นชาและทะเยอทะยาน

เขาสลัดทิ้งสัญญาหมั้นหมาย ย่ำยีเกียรติของสำนักศึกษาที่เคยอุ้มชู แล้วเข้าพิธีวิวาห์อย่างยิ่งใหญ่กับบุตรีของรองเสนาบดีกรมพิธีการ ปล่อยให้บิดาของนางตรอมใจจนเป็นไข้จับสั่น และปล่อยให้นางกลายเป็นตัวหัวเราะเยาะของคนทั้งเมืองหลวง

ไม่เพียงเท่านั้น... ฮูหยินเอกคนใหม่ของเขา นามว่า สุ่ยหลิงหลง ผู้ถือดีในตระกูลขุนนาง ยังมองว่านางคือเสี้ยนหนามที่ต้องถอนรากถอนโคน เพื่อป้องกันไม่ให้สามีรับอวี้หลานเข้ามาเป็นอนุภรรยา นางจึงวางแผนใส่ร้าย รังแก และหาทางขับไล่ครอบครัวของอวี้หลานให้ออกไปพ้นเมืองหลวงอย่างเหี้ยมโหด

ในมืดมิดแห่งความเจ็บปวด หยาดน้ำตาของอวี้หลานแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นที่ลึกเกินบรรยาย

‘ในเมื่อความดีงามและความรักซื่อตรงไม่อาจปกป้องคนที่ข้ารักได้... เช่นนั้นข้าก็จะเป็นสตรีชั่วร้ายด้วยมือของข้าเอง!’

นางหลับตาลงนึกถึงแผนผังอำนาจในเมืองหลวง จวนรองเสนาบดีกรมพิธีการอาจใหญ่โตในสายตาของหลิ่วเจิ้งเหว่ย แต่ในสายตาของจวนกั๋วกง พวกเขาก็เป็นเพียงมดปลวก

รองเสนาบดีผู้นั้นเป็นเพียงลูกที่เกิดจากฮูหยินรองของตระกูลสุ่ย ทว่า... บุตรชายสายตรงแห่งจวนกั๋วกงผู้ทรงอำนาจที่สุด บุรุษผู้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกรมอาญาที่ขุนนางทั่วทั้งราชสำนักหวาดกลัวนามว่า สุ่ยเหวินเจา กลับมีความแค้นลึกล้ำกับพี่ชายต่างมารดาผู้นี้!

และที่สำคัญที่สุด... สุ่ยเหวินเจาผู้นั้น มีศักดิ์เป็นอาเล็กของสุ่ยหลิงหลง

มุมปากของอวี้หลานยกขึ้นเป็นยิ้มเย็น สายตาฉายประกายแวววาวอำมหิต มือบางกำขวดยาปลุกกำหนัดในสาบเสื้อไว้แน่น

‘หลิ่วเจิ้งเหว่ย... สุ่ยหลิงหลง... พวกเจ้าบีบให้ข้าไร้ทางออกเอง เช่นนั้นก็จงเตรียมตัวคุกเข่าก้มหัวกราบไหว้อาสะใภ้ผู้นี้เสียเถิด’