ท่านอ๋องฉีขี้โรคผู้นั้นคือสามีใหม่ของข้า

ชาติแรกกู้ซือหนิงมอบทุกสิ่งให้รัชทายาท กระทั่งช่วยส่งเขาขึ้นสู่ตำแหน่งสูงศักดิ์ นางเคยเชื่อว่าความรักของตนจะได้รับการตอบแทน ทว่าสุดท้ายกลับถูกวางยาพิษ ต้องสิ้นใจพร้อมบุตรที่ใกล้ถือกำเนิดอยู่แทบเท้าน้องสาวต่างมารดา

ครั้นฟ้าเมตตาส่งนางย้อนกลับมาในวันที่รัชทายาทเสด็จมาสู่ขอ

กู้ซือหนิงจึงสาบานว่าจะไม่เดินซ้ำรอยเดิมอีก ต่อให้ต้องคว้าบุรุษอื่นมาเป็นไม้กันหมา

นางก็จะไม่ยอมแต่งกับคนใจร้ายผู้นั้นเป็นอันขาด

และบุรุษที่นางเลือกก็คือฉินมู่เหิง...ฉีอ๋องผู้มีร่างกายอ่อนแอ

จนผู้คนต่างลือกันว่าอาจมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

นางต้องการเพียงยืมพระนามของเขาปกป้องตน ส่วนเขาก็ได้พระชายาที่ไม่คิดเรียกร้องความรัก

การแต่งงานครั้งนี้สมควรเป็นเพียงข้อตกลงของคนสองคน

ทว่าผู้ใดจะคาดคิด สามีขี้โรคที่นางเลือกมาเป็นเกราะกำบังกลับหาได้อ่อนแอดังคำเล่าลือไม่

ทั้งยังเข้ามาปกป้องหัวใจซึ่งเคยแตกสลายของนางทีละน้อย

"หม่อมฉันเพียงต้องการยืมพระนามของท่านอ๋องป้องกันตนเพคะ"

"ได้"

"พระองค์ไม่คิดถามหรือเพคะว่าหม่อมฉันกำลังหลบหนีผู้ใด"

ฉินมู่เหิงมองนางพลางยกยิ้มบาง

"ไม่จำเป็น ผู้ใดกล้ารังควานพระชายาของข้า ข้าย่อมจัดการมันเอง"