เมื่อต้องเกิดใหม่ในฐานะตัวร้าย

ภาพของสตรีที่ทำลายชีวิตเขา ภาพของนางที่ตอนนี้กำลังยืนส่งยิ้มรอรับเขาอยู่ไม่ไกล

"เหยาจิ้นจือ..."

"เสด็จพี่!!"

ยังไม่ทันที่เหยียนเช่อจะได้เอ่ยวาจาใดออกจากปากจนจบประโยค ร่างอวบอิ่มของเหยาจิ้นจือก็วิ่งโผเข้ามาสวมกอดเขาเอาไว้แน่นราวกับว่านางคิดถึงเขาแทบขาดใจ

ชายหนุ่มชะงักงันไปครู่หนึ่ง พอตั้งสติได้ใบหน้าคมคายพลันบิดเบี้ยวไปด้วยความเกลียดชังถึงขีดสุด เขาผลักเหยาจิ้นจืออย่างแรงจนร่างอรชรร้องออกมาเสียงหลง ผงะหงายหลังลงไปนั่งก้มจ้ำเบ้ากระแทกพื้นทันทีทันใด

"ว้าย!!"

ปึก!

"ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้า! ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้า!"

เสียงทุ้มต่ำตะคอกใส่นางสุดเสียงอย่างคนโกรธแค้นที่พร้อมจะฆ่านางให้ตายเสียตรงนี้ ด้านเหยาจิ้นจือใจหายวาบ ยามที่สภาพของชินอ๋องปรากฏแก่สายตา นางยอมรับว่านางตกใจอยู่ไม่น้อย การที่นางวิ่งเข้ามากอดเขาเมื่อครู่ เพราะแค่อยากลดความแค้นในใจเขาลงสักนิด แต่ดูเหมือนจะยิ่งไปจุดประกายความแค้นให้ลุกโชนมากกว่าเดิมเสียอีก

"เสด็จพี่..อึก! เสด็จพี่เกลียดหม่อมฉันแล้วหรือเพคะ อึก!"

เหยาจิ้นจือรีบแสร้งบีบน้ำตาร้องห่มร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร นางรีบหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา ที่ภายในผ้าผืนนั้นนางแอบหั่นหอมหัวใหญ่ซ่อนเอาไว้ คอยใช้มันถูตาอยู่บ่อยๆ จนทั้งแดงทั้งแสบเร่งให้น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาได้อย่างแนบเนียน

'ใครจะอยากตายตอนนี้ล่ะ ชีวิตต้องก้าวไปข้างหน้า ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ จะไม่ยอมเป็นหมากให้คนหล่อปั่นหัวได้ง่ายๆ แน่'



*** แนะนำอ่านตัวอย่างประกอบการตัดสินใจก่อนกดซื้อนะคะ ***
*** แนะนำซื้อผ่านระบบแอนดรอยจะได้ราคาที่ถูกกว่าระบบ ios ค่ะ ***
*** เนื้อหาบางฉากบางตอนค่อนข้างอ่อนไหว โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ***