สามีเจ้าขา ท่านอย่าเย็นชากับภรรยานักเลย

ใครๆทั่วทั้งเมืองหลวงต่างก็เวทนาเจิ้งลั่วอีคุณหนูผู้อ่อนหวาน บอบบาง และเพียบพร้อมดั่งดอกบัวขาวบริสุทธิ์ ที่ถูกบิดาจอมบงการถีบหัวส่งให้ไปแต่งงานเพื่อผลประโยชน์กับเซียวจิ้นเหยียนราชครูผู้โหดเหี้ยม อำมหิต จนได้รับฉายาว่าหมาบ้าแห่งราชสำนัก

ชายผู้นี้อันตรายเกินไป สตรีบอบบางที่ถูกทะนุถนอมมาในเรือนอย่างนางแต่งเข้าไป คงไม่แคล้วถูกเขากระทำย่ำยีจนตรอมใจตายเป็นแน่

ทว่า..ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ความลับเลยว่า ภายใต้ภาพลักษณ์กุลสตรีผู้ว่านอนสอนง่ายและรอยยิ้มที่แสนจะเอียงอาย แท้จริงแล้วอดีตเด็กกำพร้าที่ทะลุมิติมาสวมร่างนี้ ซ่อนความหื่นเงียบเอาไว้เต็มอก!

วันๆนางเอาแต่หมกตัวคัดตำราจริยธรรมสตรีบังหน้า แท้จริงแล้วใต้เตียงนอนของนางกลับอัดแน่นไปด้วยตำราปกขาว (คัมภีร์ภาพวสันต์) นับสิบเล่ม นางศึกษาภาคทฤษฎีมาอย่างโชกโชน และเฝ้าฝันมาตลอดว่าสามีในอนาคตจะต้องรูปหล่อ ดุดันและใหญ่โต เก่งกาจเรื่องบนเตียง

และแล้วในคืนเข้าหอ..หมาบ้าจอมโหดร้ายที่หวังจะทรมานภรรยาจำยอมให้หวาดกลัวจนเสียสติ เขากระชากอาภรณ์ของนางจนขาดวิ่น บีบคอระหงและกระแทกกระทั้นกายแกร่งเข้ามาอย่างป่าเถื่อนไร้ความปรานี เขาแสยะยิ้ม หวังจะได้เห็นสตรีใต้ร่างแตกสลายและร้องไห้ฟูมฟายแทบขาดใจ

แต่หารู้ไม่ว่าภายใต้ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาและเสียงสะอื้นไห้นั้น ภายในใจของเจิ้งลั่วอีกำลังกรีดร้องด้วยความสุขสม

‘สวรรค์! ทั้งดุดัน ทั้งใหญ่โตสาแก่ใจยิ่งนัก! ท่วงท่าป่าเถื่อนพวกนี้มันเร้าใจและยอดเยี่ยมยิ่งกว่าตำราเล่มที่เจ็ดหน้าสามสิบสองเสียอีก’

จากที่คิดจะทรมานสตรีหัวอ่อนให้ตกนรกทั้งเป็น ทำไปทำมา..เหตุใดราชครูเซียวจอมโหดผู้มีพละกำลังดั่งม้าศึก ถึงได้กลายเป็นสามีผู้ถูกภรรยาสูบวิญญาณจนหมดสภาพ และต้องแอบสั่งให้หมอหลวงต้มยาบำรุงหยางมาให้ดื่มทุกค่ำคืนเล่า

"ท่านพี่ ข้าให้ห้องครัวต้มซุปโสมและเขากวางอ่อนมาบำรุงท่านเจ้าค่ะ คืนนี้..ช่วยรุนแรงกับข้าอีกนะเจ้าคะ"

ดรุณีน้อยผู้อ่อนหวานเอียงคอยิ้มละมุน พร้อมกับค่อยๆปลดสายคาดเอวของตนเองออกอย่างว่าง่าย

"..ลั่วอี เจ้าเห็นข้าเป็นม้าศึกที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรืออย่างไร!"

หมาบ้าแห่งราชสำนัก..บัดนี้ได้แต่ลอบปาดเหงื่อและเขาอยากจะยอมแพ้ให้แก่แม่ดอกบัวขาวผู้นี้เสียแล้ว

.