ประมวลกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดในโลก: หน้าต่างสู่อารยธรรมบาบิโลนโบราณ ผ่านกฎหมาย ศาสนา อำนาจ และระเบียบแห่งสังคม

ตำราโบราณนี้นำผู้อ่านย้อนกลับไปสู่อารยธรรมเมโสโปเตเมียในสมัยกษัตริย์ฮัมมูราบีแห่งบาบิโลน ผู้ครองราชย์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล และเป็นผู้มีชื่อเสียงจากการจารึกกฎหมายจำนวนมากไว้บนศิลาจารึกขนาดใหญ่ ประมวลกฎหมายดังกล่าวเป็นหนึ่งในหลักฐานสำคัญที่สุดที่แสดงให้เห็นว่า สังคมโบราณพยายามสร้างระเบียบ ความยุติธรรม และกฎเกณฑ์สำหรับการอยู่ร่วมกันอย่างไร เนื้อหาครอบคลุมเรื่องราวใกล้ตัวของชีวิตมนุษย์อย่างน่าประหลาด ตั้งแต่การค้า หนี้สิน ทรัพย์สิน การแต่งงาน ครอบครัว มรดก การจ้างแรงงาน การก่อสร้าง ความรับผิดชอบของแพทย์และช่างฝีมือ ไปจนถึงความผิดและบทลงโทษ กฎหมายจำนวนมากมีลักษณะเป็นหลักการตอบแทนความเสียหายตามความรุนแรงของการกระทำนั้น ๆ ซึ่งสะท้อนแนวคิดเรื่องความยุติธรรมของโลกโบราณได้อย่างชัดเจน สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าตัวบทกฎหมายคือภาพของสังคมที่ปรากฏอยู่เบื้องหลัง กฎหมายไม่ได้เกิดขึ้นในสุญญากาศ แต่เกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจ กษัตริย์ ศาสนา ชนชั้น ครอบครัว และเศรษฐกิจ ประมวลกฎหมายฮัมมูราบีจึงเป็นทั้งเอกสารทางกฎหมายและหน้าต่างที่เปิดให้มองเข้าไปในชีวิตของผู้คนเมื่อเกือบสี่พันปีก่อน
อย่างไรก็ตาม คำว่า "The Oldest Code of Laws in the World" เป็นถ้อยคำแบบเก่าที่มักใช้กับประมวลกฎหมายฮัมมูราบีในงานเผยแพร่ยุคก่อน แต่ในทางประวัติศาสตร์ อาจไม่ใช่ประมวลกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดของโลกอย่างแท้จริงไม่ เพราะมีหลักฐานของประมวลกฎหมายเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่านี้อีก เช่น กฎหมายของอูร์-นัมมู และกฎหมายของลิปิต-อิชตาร์ ดังนั้นชื่อดังกล่าวควรเข้าใจว่าเป็นชื่อเชิงประวัติศาสตร์ของงาน ไม่ใช่ข้อสรุปทางวิชาการในปัจจุบัน