ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบ ขอตกตัวร้ายหน้าหล่อมาเป็นสามี!

กู้จิ่นหลานทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักแนวแมรี่ซูเรื่องหนึ่ง ทว่านางไม่ได้เป็นทั้งนางเอกหรือนางร้าย แต่กลับเป็นตัวประกอบที่ตลอดทั้งเรื่องไม่มีแม้แต่ชื่อให้ผู้ใดกล่าวถึง

กู้จิ่นหลานพอใจกับเรื่องนี้ยิ่งนัก ขอเพียงใช้ชีวิตอย่างสงบ ไม่สร้างปัญหา บางทีนางอาจมีชีวิตยืนยาวจนแก่ตายอย่างสงบก็เป็นได้

แต่แล้วงานดูตัวครั้งหนึ่งกลับทำให้นางได้พบกับหานเฟิงหยวน อันอ๋องผู้เป็นตัวร้ายฝ่ายชายของเรื่อง เพียงเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเขา ความคิดทั้งหมดในหัวของนางก็เหลือเพียงประโยคเดียว

"พี่ชายรูปงาม... ข้าเอาคนนี้!"

*****

หานเฟิงหยวนคือตัวร้ายประเภททั้งหล่อ ทั้งเก่ง และทั้งน่าเวทนาอย่างแท้จริง

แม้จะถือกำเนิดเป็นองค์ชาย แต่กลับไม่เคยได้รับความโปรดปรานเลยสักครั้ง พระมารดาเป็นเพียงนางรำและสิ้นพระชนม์ตั้งแต่เขายังเยาว์วัย ส่วนพระมารดาบุญธรรมก็เป็นหญิงสติฟั่นเฟือนผู้ชอบทารุณผู้ที่อ่อนแอกว่า

กว่าชีวิตจะเริ่มดีขึ้น เขาต้องอาศัยบารมีขององค์รัชทายาท ทว่าช่วงเวลาอันสงบสุขนั้นกลับอยู่ได้ไม่นาน

เพื่อช่วยชีวิตองค์รัชทายาทและพระชายารอง เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจนขาพิการ นับแต่นั้นก็กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ในสายตาผู้อื่น

ตลอดชีวิต หานเฟิงหยวนไม่เคยได้รับสิ่งใด มีแต่สูญเสียมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อความหม่นหมองและความคับแค้นทับถมจนถึงขีดสุด เขาจึงคิดว่า

"ในเมื่อข้าไม่มีวันได้อยู่อย่างเป็นสุข เช่นนั้นผู้อื่นก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่เป็นสุขเช่นกัน"

แต่ในตอนนั้นเอง เขากลับค้นพบว่าตนเองก็ไม่ได้ไร้สิ้นทุกอย่าง อย่างน้อย... เขายังมีใบหน้าหล่อเหลานี้ และเพราะใบหน้านี่เอง จึงดึงดูดไข่มุกเม็ดงามอันเจิดจรัสให้ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขา

*****

กู้จิ่นหลานเริ่มรู้สึกว่าเรื่องราวกำลังดำเนินไปผิดจากเนื้อเรื่องในนิยายทุกที

สามีของนางดูเหมือนจะไม่ได้รักนางเอก อีกทั้งก็ไม่ได้รักษาพรหมจรรย์เพื่อนางเอกอย่างที่ควรจะเป็น

หรือว่า... ในภายหน้าเขาจะมีภรรยาสามภรรยาสี่กันนะ...

ยังไม่ทันที่กู้จิ่นหลานจะคิดฟุ้งซ่านจนจบ หานเฟิงหยวนก็โน้มตัวเข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาจนไร้ที่ติบดบังสายตาของนางทั้งหมด เขายกยิ้มมุมปากก่อนเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน

"หลานเอ๋อร์ ดึกแล้ว พวกเราควรไปพักผ่อนกันได้แล้ว"

กู้จิ่นหลานที่ถูกความหล่อของเขาสะกดจนใจลอย ไม่ทันได้ยินด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายพูดอะไร ก็พยักหน้ารับคำไปเสียแล้ว

หานเฟิงหยวนรู้ดีว่า เพียงใช้วิธีนี้ก็สามารถทำให้นางหลงใหลเขาจนอยู่หมัด คิดดังนั้น มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ