มิใช่เมียรักของคุณพระเอก

ในวันที่อยู่ให้รัก ที่เธออยู่เพื่อให้โอกาส เขากลับไม่ชายตาแล งั้นเธอก็ขอไปแบบไม่หันหลังกลับมาแลเขาอีกก็แล้วกัน...เขาไล่เธอไปแต่ให้ทิ้งลูกไว้ คนเป็นแม่ที่ไหนจะกล้าทิ้งลูกในไส้ของตัวเองกันล่ะ!
ไพลิน ถึงคราวซวยที่ตกมาอยู่ในร่างนางร้ายในนิยายน้ำเน่าที่เธอชอบอ่าน หล่อนมีชื่อว่า สาลินี ความซวยที่สองจึงบังเกิดเมื่อหล่อนใช้ทุกวิธีการสกปรกจับเขาให้อยู่หมัด
สุดท้ายคุณพระเอกก็ถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับหล่อน
เขาอคติต่อหล่อนมาตลอด หาว่าหล่อนอยากได้เขาเป็นผัวจนตัวสั่น
แต่หารู้ไม่ว่า คนที่เข้ามาอยู่ในร่างของสาลินี มิเคยพิศวาสในตัวคุณพระเอกเลยสักนิด
ทว่า ความผูกพันนั้นน่ากลัวเพียงไรก็เมื่อไพลินกำลังแพ้เสียงหัวใจตัวเอง ในวันที่เขาไม่เคยคิดจะรักภรรยาตีทะเบียนคนนี้เลย
เธอกลับหลงรักเขา
ต่อให้ไม่เห็นหัวเธอยังไงเธอก็ยังรัก
เธอคิดว่า เจ้าก้อนเล็ก ๆ ในครรภ์ที่มีชีวิต และเป็นสายเลือดของเขาจะช่วยให้เขาชายตาแลเธอบ้าง
แต่เธอคิดผิด...เมื่อปริปากบอกว่า กำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา
นิติกรพูดมาคำเดียวว่า มารหัวขนในท้องเธอไม่ใช่ลูกฉัน!
ไพลินนิ่งไปราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน นับจากวันนั้นเธอจึงไม่ลังเลที่จะก้าวขาออกมาจากชีวิตของเขา
หนีไปพร้อมลูกในท้อง ไปตั้งต้นชีวิตใหม่
เธอได้แต่หวังว่า ขอให้ใครบางคนคิดได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไปแล้ว...