เพียงเมียชั่วคราวของคุณหมอปรินทร์

คำโปรย

เขาเป็นหมอหัวใจที่รักษาคนไข้ได้ทั้งเมือง แต่กลับไม่เคยรู้เลยว่า...หัวใจของตัวเองกำลังป่วยหนักเพียงใด สำหรับคุณหมอปรินทร์ วรเศรษฐ์ ความรักคือพันธะ การแต่งงานคือกรงและผู้หญิงที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเขา...ก็เป็นได้เพียง "หน้าที่" ที่มีวันหมดอายุ

เขาจึงยื่นสัญญาให้เธอ จ้างเธอมาเป็นภรรยาชั่วคราวจ้างให้เธอยิ้ม จ้างให้เธอดูแลแม่ของเขา จ้างให้เธอยืนข้างเขาในฐานะเมียที่ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหัวใจ แต่มินตราไม่เคยรู้เลยว่า บทบาทที่เธอรับไว้เพื่อช่วยชีวิตคนสำคัญของตัวเองจะค่อย ๆ กลายเป็นบ่วงเงียบงันที่รัดหัวใจเธอแน่นขึ้นทุกวัน

เธอเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็งพอ เข้มแข็งพอจะเป็นภรรยาตามสัญญา เข้มแข็งพอจะยิ้มให้เขา ทั้งที่ถูกผลักให้อยู่กับการไม่มีค่า เข้มแข็งพอจะรักเขาเงียบ ๆ โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเข้มแข็งพอ เมื่อหัวใจที่เธอมอบให้ถูกเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า และไม่มีแม่คนไหนยอมให้ลูกในท้องถูกเรียกว่า "พันธะ" จากปากของผู้เป็นพ่อ

วันที่เธอเดินจากไปกลางสายฝน เขาเพิ่งรู้ว่าบ้านหลังใหญ่ทั้งหลังไม่มีความหมายเลยหากไม่มีผู้หญิงที่เคยนอนบนโซฟาตัวเล็ก ๆ คนนั้นอยู่ในชีวิต วันที่เขาอยากพูดคำว่ารักเธอกลับอยู่ไกลเกินกว่าจะได้ยิน
วันที่เขาอยากเป็นพ่อ ลูกของเขากลับยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ครั้งหนึ่งพ่อเคยไม่ต้อนรับเธอ และวันที่เขาตามหาเธอจนพบผู้หญิงที่เคยเป็น "เมียชั่วคราว" ของเขากลับกลายเป็นแม่คนหนึ่งที่แข็งแรงพอจะปกป้องลูกจากความรักที่มาช้าเกินไป