ขอแค่ได้พบคุณอีกครั้ง

"พี่เทียนจะไปไหนคะ" เดือดร้อนใครอีกคนที่ต้องถามขึ้น เพราะอย่างที่รู้ๆ กัน ว่าคืนเข้าหอนั้นสำคัญมากแค่ไหน และการที่เขาทำท่าจะออกไปจากห้อง มันคงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก
"พี่จะออกไปนอนอีกห้อง มัทนอนห้องนี้ได้ตามสบาย" บอกตามตรงว่าเขาอึดอัด ที่ต้องอยู่กับคนตรงหน้าตามลำพัง เพราะอย่างนั้นถึงได้เปิดจองอีกห้องเอาไว้เพื่อแก้ไขสถานการณ์เหล่านี้ และไม่คิดที่จะถามความสมัครใจของเธอก่อนด้วย เพราะคิดเอาเองว่ามัทนาก็คงอึดอัดไม่ต่างกันหรอก
"แต่ว่า…คุณแม่สั่งไม่ให้เราออกจากห้องหอนะคะ" โบราณเขาถือว่ามันจะไม่เป็นมงคล และเราก็ควรทำตามนั้น
"มัทคงไม่คิดว่าพี่จะจริงจังกับคำสั่งไร้สาระพวกนั้นหรอกใช่ไหม…" กลับกลายเป็นเธอเสียเองที่ถึงกลับแน่นิ่งไป
"มัทรู้ดีค่ะ ว่าพี่เทียนไม่ได้อยากแต่งงานกับมัท" แต่ถึงจะรู้ เธอเองก็ขัดคำสั่งของที่บ้านไม่ได้เหมือนกันกับเขานั่นแหละ ถ้าไม่เพราะเรื่องที่น้องสาวท้องแดงขึ้นมา เรื่องมันก็คงไม่ลงเอยแบบนี้ น้องสาวที่จนป่านนี้ก็ยังไม่ยอมปริปากบอกความจริงให้ทุกคนได้รู้ ว่าใครที่เป็นพ่อของเด็กในท้องคนนั้น
"ทั้งๆ ที่รู้ แต่มัทก็ยังพยายามทำให้งานวันนี้เกิดขึ้น…" มีหลายหนทางทีเดียว ที่จะทำให้งานแต่งงานในคืนนี้ไม่เกิดขึ้น แต่สุดท้ายคนตรงหน้าเขาก็เลือกที่จะทำตามคำสั่งของพ่อ ซึ่งเขาไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่
"แล้วมัทมีทางเลือกด้วยเหรอคะ พี่เทียนเองก็ต้องทำตามคำสั่งของพวกผู้ใหญ่เหมือนกัน" แล้วเธอผิดอะไรตรงไหน
ทำไมเขาจะต้องพูดเหมือนกับว่าเธอเป็นคนผิดด้วย! ในเมื่อคนที่ผิดจริงๆ นั้น คือคนรักที่แสนดีของเขาเสียมากกว่า
"ถ้าไม่เพราะยัยดาเกิดท้อง…"
"อย่าพูดถึงคนอื่นแบบนั้น!" ใช่สินะ ต่อให้น้องสาวเธอจะทำผิดต่อเขาสักแค่ไหน สุดท้ายเขาก็ปกป้องอีกฝ่ายอยู่ดี!
"มัทขอโทษค่ะที่เผลอไปแตะต้องคนดีของพี่ เอาเป็นว่าเราต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกันนะคะ ไว้ให้เรื่องซาลงเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นถ้าพี่เทียนต้องการจะหย่า มัทก็จะจัดการให้ค่ะ" เธอเองก็ไม่ได้คิดจะรั้งเขาเอาไว้ทั้งชีวิตหรอกนะ รู้อยู่หรอกว่าเขาไม่มีวันมารักเธอได้ เพราะทั้งใจของเขามีแค่น้องสาวของเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เป็นคนเดียวจริงๆ ที่เขารักหมดทั้งหัวใจ
"พี่ขอแค่สามเดือน"
"ค่ะ จากนี้จนกว่าจะถึงสามเดือน เราจะไปหย่ากัน!" ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่เขาต้องการเธอหรือจะกล้าไปขัดใจอะไรเขา
สุดท้ายก็คงสุดแล้วแต่ใจเขาเลย!