หมาแก่แพ้เด็กเนิร์ด

ไอ้พวกคลั่งรักมันปัญญาอ่อน กูก็ปัญญาอ่อน

*กดซื้อผ่านเว็บจะได้ราคาถูกกว่านะคะ*

***************************************
‘โหย’ คนที่ไม่เชื่อในความรักแต่เชื่อในเซ็กซ์ (ใช้ส่วนล่างนำทางชีวิตสุด ๆ)
ดันมามีความสัมพันธ์กับยัยเป็ดน้อย เด็กเนิร์ดซึ่งเป็นน้องเมียของเพื่อน
จากตอนแรกที่กะจะกินเล่น ๆ แต่ดันติดใจจนโงหัวไม่ขึ้น

***************************************
"พี่โหย..." อุ่นเข้ามาสะกิดโหยให้หยุดบ้า "นั่นพี่รหัสหนู"

"พี่รหัสแล้วยังไง จะไอ้ควายหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ซื้อขนมมาให้คนของพี่ทั้งนั้น" พูดจบก็เดินเอาถุงขนมไปทิ้งลงถังขยะ

อุ่นแทบอยากจะเอาหน้ามุดพื้นกระเบื้องหนีให้รู้แล้วรู้รอด โหยหวงแบบหน้ามืดตามัวยิ่งกว่าหมา ใครเข้าใกล้เป็นต้องเห่าขู่

ส่วนเปอร์ได้แต่ทำเสียงเหอะในลำคอ เคยได้ยินว่าพวกแก๊งจตุรเทพชอบทำตัวไร้มารยาท แต่ก็ไม่คิดว่าจะเลวทรามถึงเพียงนี้ ขนมนั่นเป็นเงินส่วนตัวที่เปอร์ซื้อให้น้องรหัส แต่โหยกลับทำลายความตั้งใจของเขาแบบหน้าด้าน ๆ

"พี่นี่ก็... ทำตัวต่ำดีนะครับ"

โหยหรี่ตามองเปอร์ สีหน้าไม่มีแววล้อเล่นอย่างเคย ทว่ามันกลับดูดุดันน่ากลัวจนอุ่นขนลุกซู่

"คนสูงส่งอย่างมึง อยากลองสูดอากาศใต้ตีนกูดูไหมล่ะ"

***************************************

นิยายคลั่งรัก ฟีลกู๊ด โบ้แบบขำ ๆ ดราม่าพอหอมปากหอมคอ NC นัวววสุด

หนุ่มวิศวะคนที่สองต่อจาก "หมาเด็กสิ้นท่า"

***************************************

นิยายรักจบสุขนิยม ไม่มีนอกกาย นอกใจ
อ่านตัวอย่างใน ReadAwrite ก่อนกดซื้อ