AMANTON อย่าให้รู้ว่าเรารักกัน

ต้นน้ำ เจ้าหน้าที่อุทยานผู้เชื่อว่าภาพหนึ่งภาพอาจช่วยปกป้องผืนป่า
กลับเผลอเผยใบหน้าของชายซึ่งไม่ควรถูกมองเห็นให้คนทั้งโลกได้รู้จัก

อามัน นักลาดตระเวนจากห้วยลับ ผู้รู้จักทางในป่าดีกว่าทางเข้าสู่หัวใจตัวเอง
กลายเป็นทั้งพยาน ผู้ต้องหา และเป้าหมายของคนซึ่งพร้อมฆ่าเพื่อฝังความจริง

เมื่อคดีล่าสัตว์นำไปสู่ สมุดของคนตายเปิดโปงเครือข่ายอำนาจ
และความไว้ใจถูกทำลายด้วยคลิปที่ไม่ควรถูกเผยแพร่
คนสองคนซึ่งเริ่มต้นจากความระแวงจึงต้องเลือกว่า จะหนีเอาตัวรอดเพียงลำพัง หรือกลับไปเผชิญทุกอย่างด้วยกัน

ท่ามกลางปืน ฝน และความลับซึ่งอาจพรากบ้านของอามันไป
ต้นน้ำเพิ่งค้นพบว่า สิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าการถูกตามล่า
คือการรักใครสักคนจนไม่อาจยอมให้เขาหายไปอีก

เขาเผลอเผยใบหน้าของชายคนนั้นให้คนทั้งโลกเห็น
แต่ความรักครั้งนี้ จะให้ใครรู้ไม่ได้

ตัวอย่างฉากอีโรติก
"รู้ไหมว่าฉันต้องห้ามใจแค่ไหน"

คำถามของอามันสั่นอยู่ชิดริมฝีปาก

ต้นน้ำยังหอบจากจูบ มือหนึ่งกำเสื้ออีกฝ่ายไว้แน่น อีกมือไล้ลงมาตามแผ่นอกซึ่งร้อนกว่าผิวเปียกฝนของคนทั้งคู่

"ไม่รู้ครับ"

เขาขยับเข้าใกล้อีกนิด
ปล่อยให้ลมหายใจแตะกันโดยยังไม่ยอมจูบ

"แสดงให้ดูสิ"

แววตาของอามันมืดลง

ร่างของต้นน้ำถูกยกขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะในคราวเดียว ขาทั้งสองเกี่ยวรอบเอวคนตรงหน้าโดยไม่ต้องมีใครบอก มือใหญ่กระชับตรงสะโพก แต่ยังไม่ดึงเข้าหาจนกว่าต้นน้ำจะเป็นฝ่ายกดตัวแนบลงมาเอง

เสียงหายใจของอามันขาดห้วง
หนักและต่ำเสียจนความร้อนแล่นผ่านท้องน้อยของคนฟัง

"อย่ายั่ว"

"สามเดือนแล้ว" ต้นน้ำกระซิบ "ผมมีสิทธิ์เอาคืนบ้าง"

ริมฝีปากร้อนกดลงตรงลำคอ
ต้นน้ำเงยหน้าเปิดทางให้ ก่อนเสียงครางจะหลุดออกมาเมื่อปลายลิ้นลากผ่านจุดเดิมอย่างเชื่องช้า

"อามัน…"

คนถูกเรียกถอนริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย
ดวงตายังคงจับอยู่บนใบหน้าของเขา

"ไปห้องนอนไหม"

ต้นน้ำดึงอีกฝ่ายกลับมาจูบ
กัดริมฝีปากนั้นเบา ๆ ก่อนตอบชิดปาก

"ผมรอมาสามเดือนแล้วครับ"

"ยังไม่ใช่คำตอบ"

แม้ลมหายใจจะร้อนจัด
แม้มือบนเอวจะสั่นจากการอดกลั้น
อามันก็ยังรอให้เขาเลือก

ต้นน้ำจึงสบตา
ใช้ขารั้งร่างใหญ่เข้ามาแนบชิดกว่าเดิม

"อยากครับ" เขากระซิบ "คืนนี้ไม่ต้องปล่อยผมง่าย ๆ"

จูบต่อมารุนแรงจนโต๊ะเลื่อนครูดพื้น

เสื้อผ้าหล่นเป็นทางไปถึงห้องนอน
ประตูบานใหม่ยังเปิดแง้มให้กลิ่นฝนลอยเข้ามา

แต่ครั้งนี้ไม่มีใครตามล่า
ไม่มีเสียงปืน และไม่มีกล้องบันทึกสิ่งใด

มีเพียงชื่อของกันและกัน