อย่ารักพี่เลย..พี่ไม่มีอะไรให้เธอ

รินมีร้านข้าวเก่า ๆ หนึ่งร้าน มอเตอร์ไซค์หนึ่งคัน หนี้อีกหลายแสน และชีวิตที่ต้องนับเงินทุกบาท

ส่วนเพลงเป็นลูกสาวคนเล็กของเจ้าของกลุ่มโรงพยาบาล มีบ้านที่พร้อมวางอนาคตไว้ให้ทุกก้าว—ยกเว้นเรื่องเดียวที่เธอดื้อจะเลือกเอง

**คือเจ้าของร้านข้าววัยยี่สิบเก้าซึ่งปากแข็งที่สุดในโลก**

จากลูกค้าที่ชอบนั่งโต๊ะมุมในสุด เพลงค่อย ๆ กลายเป็นคนที่เดินเข้าหลังร้านได้โดยไม่ต้องขอ เป็นคนที่รินยอมขี่รถไปซื้อของกินให้ตอนสี่ทุ่ม และเป็นคนเดียวที่ทำให้เจ้าของร้านหึงจนลูกค้าทั้งร้านรู้

ความรักของพวกเธอควรเรียบง่าย หากเพลงไม่มีทุนหนึ่งปีรออยู่ต่างประเทศ และหากรินไม่เชื่อสุดหัวใจว่า การถูกรักจากตัวเองหมายถึงเพลงต้องลดอนาคตลงมา

รินจึงเลือกทำสิ่งที่คิดว่าเจ็บแทนน้องได้

โกหกว่าไม่เคยรัก แล้วผลักเพลงออกจากชีวิต

แต่คนที่บอกให้เพลงไป กลับเป็นคนส่งข้าว ส่งยา ส่งเค้ก และเฝ้ามองอยู่จากถนนฝั่งตรงข้ามเสมอ

จนวันที่เพลงตัดสินใจเชื่อคำโกหกของพี่จริง ๆ และจากไปตามอนาคตของตัวเอง รินจึงต้องตอบให้ได้ว่า—

การปล่อยมือโดยไม่เคยถามคนที่จับอยู่ เป็นความรัก...

หรือเป็นเพียงความกลัวว่าตัวเองไม่ดีพอ