แค่พี่สนิท

พลอยใส...สถานะน้องสาว
รพีภพ...เป็นได้แค่พี่สนิท
-----------------------------------------------------------------------------
"เราทำอย่างอื่นให้นอนหลับไม่ได้เหรอ"
"หื่นกาม คิดแต่เรื่องอย่างว่า..." เธอพลิกตะแคงหันหนีไปอีกทาง
"อ้าว...ทำไมมาว่าพี่ขนาดนี้ล่ะ ถ้าพี่หื่นจริง เธอเป็นเมียพี่สองหนแล้วนะ"
เธอหันไปปาหมอนใส่คนที่กลั้วเสียงหัวเราะ
"แล้วสิ่งที่พี่ทำบอกใครได้ไหมล่ะ"
"ก็แล้วทำไมยอมให้พี่ทำล่ะ ทำไมไม่บอกใครเรื่องที่พี่ทำให้" รพีภพจ้องคนตรงหน้าไม่วางตา
พลอยใสอึ้งและก็ช็อตไปเลย ก็ไม่กล้าหาคำตอบกับเรื่องที่มันเกิดขึ้นนี่เช่นกัน
เธอทำได้แค่หันหนีแล้วก็พยายามเพ่งสติให้อยู่กับลมหายใจ ไม่ยุติธรรมเลย สมองปั่นป่วนไปหมด
"อ๊ะ..." แล้วก็มีมือของคนที่ขยับมานอนซ้อนหลังกอดลูบไล้ "พี่ห้ามทำนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน!"
"ก็เป็นได้ไหมล่ะ" เขาพรมจูบไปตามใบหูของคนที่ยังนอนนิ่ง ยอมรับกับตัวเองเลยว่าอยากได้เธอมากแค่ไหน มากจนนอนไม่หลับ แต่ถึงหลับก็ยังเก็บไปฝันทุกคืน
"เราเป็นพี่น้องกัน...อื้อ..."
"ที่ไหน เมื่อไหร่"
"อ๊า..."
เขาจูบต่อ ไม่เปิดโอกาสให้เธอคิดหาคำตอบหรือแม้แต่หายใจหายคอ ปากโรมรันพันตรู แล้วจิตเธอก็เตลิด จากที่ผลักไส ปากกลับเปิดทางให้เขาทำตามแต่ใจ
ตาเธอหลับพริ้มยามเขาพรมจูบต่ำมาตามปลายคางและซอกคอ รู้สึกถึงมือแกร่งที่ลูบไล้ไปทุกที่ แล้วไม่นานก็เป็นเธอที่ผวากอดคนเหนือกาย
"เป็นของพี่นะ พี่จะทำให้อย่างถึงอกถึงใจ"