เจ้า(มิ)หวนคืน

เรื่อง เจ้า(มิ)หวนคืน
โดย ปกเกศ

*****************************

"เจ้าเป็นคนของเปิ่นหวาง"
"ข้ามิใช่คนของท่าน" และแน่นอนว่านางมิได้เป็นคนของผู้ใดทั้งนั้น...องค์หญิงห้าผู้เกิดมาต้อยต่ำเช่นนางขอเพียงเป็นเจ้านายของตนเท่านั้น
ชีวิตนี้นางทำเพื่อผู้อื่นมากเกินกว่าจะสนใจตนเอง ทบทวนได้ก็สายไปเสียแล้วเมื่อทุกอย่างมิอาจหวนคืน...
"น่าชิงชังที่แม้เจ้าจะถูกทอดทิ้งแต่เจ้าก็ยังภักดีต่อเขา"
ผิดแล้ว...ระหว่างนางกับอวิ้นหยางเจี๋ยมิมีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว
"วิงวอนต่อเราสิจินเอ๋อร์...เผื่อเราจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมา...ละเว้นเจ้า" เสียงกระซิบที่ข้างหูส่งผลให้รอยยิ้มของนางกว้างมากขึ้นกว่าเดิม
ข้อเสนอนี้ขององค์ชายหกช่างน่าขัน
"ข้าซาบซึ้งใจต่อความเมตตาขององค์ชายที่จะละเว้น" กล่าวจบมือขาวก็เลื่อนขึ้นไปจับปลายกระบี่...จับมันเอาไว้ให้แน่นแม้เลือดมากมายจะรินไหลออกจากบาดแผลที่ถูกคมกระบี่เชือดเฉือน
"แต่ความเมตตาเหล่านี้ องค์ชายเก็บมันไว้เถิด ข้ามิเคยต้องการ..."
ผู้ที่ตัดสินใจแล้วว่าจะลาจากมิลังเลเลยสักนิดที่จะใช้ความคมของกระบี่เล่มบางเฉือนลำคอของตนเอง ท่ามกลางความตื่นตระหนกขององค์ชายหกที่มิอาจรั้งกระบี่ในมือของตนเองได้ ร่างบอบบางที่ยืนอยู่เบื้องหน้าก็หันหลังทิ้งตัวลงสู่ความว่างเปล่าของป้อมปราการอันสูงชัน
"สวีลี่จิน!" เสียงสุดท้ายที่นางได้ยินคือคำสั่งขององค์ชายหกที่สั่งให้เปิดประตูเมือง รวมไปถึงเสียงฝีเท้าของม้าจากฝั่งตรงข้าม
นางปิดเปลือกตาลงพร้อมกับปล่อยให้ตนเองร่วงลงสู่พื้นดิน...
อวิ้นหยางเจี๋ย...ระหว่างเราให้มันสิ้นกันเสียตั้งแต่ตรงนี้ ทั้งความรัก ความแค้นเคือง และความเสียใจ...ให้มันจากไปพร้อมกับลมหายใจของข้า
ชาติหน้า...มิต้องมาพบ มิต้องมาเจอกันอีกเลยย่อมเป็นเรื่องดี
ตุบ!!