พี่รหัสตัวร้าย หวานใจลุงวิศวะ

"อายุ 36 ปีแล้ว แต่เพิ่งมาเรียนปี 1 เนี่ยนะ? ถ้ากูได้ไอ้ลุงนั่นเป็นน้องรหัส กูขอกลั้นใจตายดีกว่า เหม็นกลิ่นแก่สัส!"


พศิน หนุ่มวัย 36 ปี ทำงานเป็นพ่อบ้านมาหลายปี พยายามเก็บหอมรอมริบมาตลอดเพื่อเก็บเงินสมัครเข้าเรียนคณะวิศวกรรมโยธาตามความฝัน เผื่อว่าสักวันหนึ่งวุฒิปริญญาจะพาเขาไปสมัครงานที่ดีกว่าเดิม และไม่ต้องใช้ชีวิตเป็นพ่อบ้านไปตลอด
แต่ใครจะรู้ว่าการมาเรียนกับเพื่อนอายุต่างกัน จะทำให้เขาถูกคนในคณะบูลลีอย่างหนักตลอดช่วงรับน้อง โดยเฉพาะลูกชายของเจ้านายเก่าอย่างอิฐ
"หึ พ่อเทพบุตรลงมาโปรดจริง ๆ ก็แค่ลุงแก่ ๆ คนหนึ่ง นึกว่าภารโรงมาสมัครเรียนซะอีก จำเป็นต้องปกป้องขนาดนั้นเลยเหรอวะไอ้ไนน์"
"แก่แค่ไหนก็เรียนได้ปะวะ พวกมึงจะบ่นกันทำไม เขาก็ไม่ได้มีท่าทีเลวร้ายอะไรนี่"
"ไม่เลวร้าย? แค่กูต้องเรียกไอ้ลุงนั่นว่าน้อง กูก็อยากกัดลิ้นตายแล้วเหอะ!"
ถ้าเป็นเขาอายุขนาดนั้นแล้วคงไม่มานั่งเรียนให้เหนื่อยหรอก ป่านนี้คงอยู่บ้านเลี้ยงลูกเลี้ยงหลานไปนานแล้ว
"ไปแดกรังแตนที่ไหนมาวะ บ่นมาก ๆ กูขอให้มึงได้ลุงเป็นน้องรหัสทีเถอะไอ้อิฐ สาธุ!"
"เชี่ยไนน์ อย่ามาแช่งกูนะโว้ย! ถ้ากูได้ไอ้ลุงนั่นเป็นน้องรหัส กูขอกลั้นใจตายดีกว่า เหม็นกลิ่นแก่สัส!"
#ท้ายลุงวิศวะ