เกิดใหม่ครานี้ ข้าขอเป็นสตรีของท่านอาเก้า

เมื่อสองพ่อลูกมหาเศรษฐีสกุลซ่งอย่าง แชนนี่ ซ่ง และบิดา เจมส์ ซ่ง นักธุรกิจใหญ่ชาวไต้หวันผู้ย้ายรกรากไปใช้ชีวิตหรูหราในสหรัฐอเมริกา ต้องมาจบชีวิตลงพร้อมกันด้วยน้ำมือมาเฟียในสนามล่าสัตว์ ดวงจิตของทั้งคู่ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่อง ‘ทวงคืนวาสนาที่ถูกช่วงชิง’ ในร่างของคุณหนูใหญ่ซ่งผู้เป็นนางร้ายที่มีจุดจบอนาถ และเสนาบดีซ่งผู้ทรงอิทธิพล

"ตามเนื้อเรื่องเดิม... ตอนที่ข้าตบสั่งสอนลู่เสวียนในโรงน้ำชา นางดันทำถุงหอมที่พกติดเอวตกลงบนพื้นแล้วก้มลงเก็บ นางท้าทายข้าว่าต่อให้ข้าเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์เพียงใด ก็ไม่มีปัญญาชดใช้ของชิ้นนี้ได้แน่... โชคดีที่ข้ารู้สึกตัวขึ้นมาก่อน คืนนี้นางร้ายจะสั่งให้สาวใช้ลอบไปขโมยของชิ้นนั้นมาเพื่อสวมรอยเป็นผู้มีพระคุณแทน"

"โธ่... พ่อเพิ่งอ่านไปได้แค่เล่มเดียวเอง อะไรมันจะวุ่นวายขนาดนี้!"

บิดาอุทานอย่างหัวเสียพลางยกมือขึ้นกุมขมับ เขาจำได้แม่นว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงต้นเรื่อง ตอนที่นางเอกบอกกับนางร้ายว่าเป็นของแทนใจสำคัญที่เคยใช้ช่วยชีวิตนายกองท่านหนึ่งไว้ ทำให้นางร้ายหลงเชื่อจนสั่งคนไปขโมยมาเพื่อแอบอ้างวาสนา วันต่อมาก็ไปร้องไห้ฟูมฟายขอร้องบิดาให้ทูลขอพระราชทานสมรสจากองค์เหนือหัว ทว่าหลังจากแต่งงานได้ไม่นานความจริงก็ถูกเปิดเผย จนนำไปสู่โศกนาฏกรรมให้ตระกูลซ่งต้องพินาศ

"ลูกรัก... พ่อขอโทษ พ่อเป็นต้นเหตุที่ทำให้เจ้าต้องมาตายไปด้วย ในเมื่อเราสองคนพ่อลูกมาอยู่ที่นี่แล้ว พ่อไม่มีวันยอมให้เจ้าต้องจบชีวิตอย่างน่าอนาถเหมือนในนิยายเล่มนั้นเด็ดขาด พ่อสัญญา"

"ท่านพ่ออย่าเสียใจไปเลยเจ้าค่ะ บางทีเราคงต้องขอบคุณพวกนักธุรกิจมาเฟียที่ท่านพ่อไปขวางทางทำมาหากินของพวกมันเสียด้วยซ้ำ ท่านพ่อดูสิ จวนเราใหญ่โตออกปานนี้ ท่านเองก็เป็นถึงเสนาบดีกรมโยธาธิการผู้ทรงอำนาจ ไม่ต้องเทียวบินไปบินมาจนมิได้นอนหลับพักผ่อนเหมือนแต่ก่อนแล้ว อย่างน้อยก็ก่อนออกเรือนไป ลูกจะได้อยู่กับท่านพ่อทุกวัน..."

"เจ้าจะแต่งกับใคร!"

บิดาหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที เขายังไม่ทันจะได้เที่ยวเล่นในโลกโบราณ หาเรื่องสนุกสนานทำกับบุตรสาว ก็จะมีคนมาแย่งนางไปเสียแล้วหรือ!

บุตรสาวมิได้มีท่าทีสะทกสะท้าน นางเพียงคลี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย "พ่อท่านลองทายดูสิเจ้าคะ"

"ไม่ทาย! พ่อไม่ยอมให้เจ้าออกเรือนง่าย ๆ หรอก ฮึ!"

"ท่านพ่อเจ้าคะ ลูกเป็นถึงบุตรสาวสายตรงของท่านเสนาบดีซ่ง หากลูกยังครองตัวเป็นโสด พวกที่จ้องฉกฉวยผลประโยชน์คงชิงตัดหน้าท่านพ่อ ไปทูลขอพระราชทานสมรสเข้าสักวัน มิสู้เราเลือกบุตรเขยกันเองไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ ข้าน่ะมีเป้าหมายแล้วว่าจะเลือกบุรุษกำพร้าบิดา ไม่มีพวกอาวุโสในบ้านมาคอยกวนใจ เรือนของเขาต้องอยู่ไม่ไกลกันนัก จะได้สามารถไปมาหาสู่กับท่านพ่อได้สะดวก ท่านพ่อจะมาหาลูกเมื่อใดก็ได้เจ้าค่ะ"

เมื่อบิดาได้ยินข้อเสนอที่เข้าทางเช่นนั้นเขาก็ทำตาโต ท่าทีที่เคยคัดค้านเปลี่ยนไปทันที

"ฮ่า ๆ! เช่นนั้นก็ย่อมได้ เจ้าไม่ต้องห่วงเลยลูกรัก เดี๋ยวพ่อจัดการให้เอง!"

ในเมื่อดวงจิตใหม่มาอยู่ในร่างนี้แล้ว ใครจะยอมตายอย่างโง่ ๆ แถมการตายในเนื้อเรื่องเดิมยังทำให้บิดาต้องตรอมใจตายตามบุตรสาวไปอีก...

หากวาสนาเดิมมันเลวร้ายนัก นางกับบิดาก็ต้องช่วยกันเปลี่ยนพล็อตเรื่องใหม่น่ะสิ!