รักตลอดเวลา

เกลาแล้ว ก๊อปไปวางแทนได้เลย

"อานอร์ท"
คำเดียวที่ดั่งฤทัยใช้เรียกเขามาตลอดสิบปี ตั้งแต่วันที่หล่อนยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งเสียพ่อ แม่ และพี่สาวไปพร้อมกันทั้งบ้าน เหลือไว้เพียงคำสั่งสุดท้ายจากพ่อ ให้เรียกผู้ชายคนนี้ว่า "อา"
หล่อนทำตามคำสั่งนั้นเรื่อยมา ทั้งที่ในสมุดเล่มเล็กที่ซ่อนไว้ก้นลิ้นชัก จดทุกอย่างเกี่ยวกับเขาไว้หมด ตั้งแต่เขาชอบกาแฟดำ ไปจนถึงบรรทัดที่ลบแล้วเขียนใหม่จนกระดาษเป็นขุย
เพราะเด็กหญิงที่ไม่เหลือใครในโลกคนนั้น แอบรักผู้ชายที่ตัวเองเรียกว่า "อา" มาตั้งแต่จำความได้
ชัยชนะ แวน เดอบิลด์ ทายาทเหมืองเพชรที่ทั้งวงการเรียกว่าเจ้าพ่อ ผู้ชายที่ไม่เคยยอมแพ้ใคร ยอมเป็นทุกอย่างให้เด็กหญิงคนนี้ ทั้งพี่เลี้ยง คนขับรถ ที่ปรึกษาการบ้าน และบ้านทั้งหลังในวันที่หล่อนไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
และวันนั้นเขากับหล่อนก็แต่งงานกัน

ในทะเบียนเขียนว่า "สามี"
แต่ปากของหล่อนยังเรียกเขาว่า "อา" อยู่ทุกวัน
ทั้งที่นอนเตียงเดียวกัน กินข้าวโต๊ะเดียวกัน ใช้นามสกุลเดียวกัน ทว่าคำว่า "อา" คำเดียวนั้นกลับไม่ยอมหายไปไหน ราวกับข้างใต้มันซ่อนอะไรบางอย่างที่ทั้งคู่ไม่กล้าแตะเอาไว้
แล้วผู้ชายที่เริ่มต้นจากคำว่า "รับผิดชอบ" ก็ค่อยๆ รู้ตัวว่าหัวใจตัวเองเปลี่ยนไป
จากคนที่แค่ต้องดูแล กลายเป็นคนที่ขาดหล่อนไม่ได้
จากชื่อบนแผ่นกระดาษ กลายเป็นสามีที่อยากเป็นจริงๆ ด้วยหัวใจทั้งดวง
เขาไม่อยากเป็นแค่ "อา" ของหล่อนอีกต่อไปแล้ว
จนบางที ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตกลงใครรักใครก่อน
เพราะต่อให้ "ไทนี่" จะยืนยันสักร้อยครั้งว่าหล่อนรักเขามาก่อน รักตั้งแต่ยังต้องเขย่งเท้าถึงจะจับมือเขาได้ รักจนจดเรื่องของเขาลงสมุดทีละบรรทัด
แต่บางอย่างในใจชัยชนะกลับบอกว่า...คนที่รักมานานกว่า อาจจะเป็นตัวเขาเองก็ได้
เพียงแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา มันมีคำว่า "อา" คั่นอยู่ตรงกลางเท่านั้นเอง

รักมานานแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่รักตลอดมา และรัก...ตลอดเวลา