Before the eternal night ก่อนราตรีนิรันดร์

ว่ากันว่าทุกทำนองเพลงที่เคยถูกเล่นบนโลกใบนี้จะไม่มีวันเงียบหายไปจริง ๆ มันเพียงแค่รอคอย รอให้ปลายนิ้วคู่ใหม่มาสัมผัสสายเดิม รอให้หัวใจดวงใหม่มาเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในตัวโน้ตซึ่งผู้แต่งไม่เคยมีโอกาสอธิบายให้ใครฟัง
หลายร้อยปีก่อน มีหญิงสาวคนหนึ่งเขียนทำนองเพลงเพลงหนึ่งค้างไว้ไม่จบ ก่อนที่ลมหายใจของเธอจะหยุดลงเร็วเกินกว่าที่ควรจะเป็น เธอไม่เคยได้ยินเสียงปรบมือสักครั้ง ไม่เคยมีโอกาสยืนอยู่บนเวทีใด ๆ เลยในชีวิตอันแสนสั้น
สิ่งเดียวที่เธอทิ้งไว้คือสมุดโน้ตเพลงเล่มหนึ่ง ซึ่งต่อมาถูกส่งต่อจากมือหนึ่งไปอีกมือหนึ่ง ข้ามน้ำข้ามทะเล ข้ามกาลเวลา โดยไม่มีใครล่วงรู้ว่าเสียงเพลงที่หลับใหลอยู่ในนั้นกำลังรอคอยใครบางคนอยู่
เมืองเล็ก ๆ ชื่อเมลโรสไม่เคยรู้ตัวว่ากำลังเก็บรักษาปลายด้ายเส้นหนึ่งของเรื่องราวนั้นไว้ ไม่มีใครในเมืองรู้ว่าฤดูใบไม้ร่วงปีนี้จะแตกต่างจากทุกปีที่ผ่านมา
ไม่มีใครล่วงรู้ว่าเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งเติบโตมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาของพ่อ กลิ่นซุปของแม่ และเชลโลตัวเก่าชื่อลูน่า กำลังจะกลายเป็นปลายทางของทำนองเพลงที่ค้างคาอยู่นานนับศตวรรษ
นี่ไม่ใช่เรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยเวทมนตร์หรือคำสาป ไม่ใช่เรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยเงามืดหรือความกลัว
หากเป็นเรื่องราวที่เริ่มต้นอย่างที่ทุกสิ่งควรเริ่มต้น ด้วยความธรรมดาของฤดูกาลหนึ่ง ด้วยเสียงหัวเราะในบ้านหลังเล็กปลายซอย และด้วยเด็กสาวคนหนึ่งที่ยังไม่รู้เลยว่าเสียงเชลโลของเธอกำลังจะเดินทางไปไกลเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้
ฤดูใบไม้ร่วงของเมลโรสกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว และเช่นเดียวกับทุกฤดูกาล มันจะนำพาทั้งการเติบโต การจากลา และประตูบานใหม่ที่ไม่มีใครเลือกเอง มาสู่ผู้คนที่มันเลือกจะเยือน