กรอเทปกลับไป...ให้ได้รักเธอ

กดบน Android และหน้าเว็บถูกกว่า สามารถใช้อ่านบน Apple ได้เหมือนกันครับ
ขอบคุณที่ให้ความเอ็นดูเด็กน้อยทั้งสองนะครับ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
คุณยังจำเสียงกรอเทปได้ไหม…

เสียง แกร๊ก ยามกดปุ่ม ความลังเลก่อนยกหูโทรศัพท์บ้าน กลิ่นหนังสือในห้องสมุด ชาเขียวขวดโปรด โพสต์อิทสีเหลือง และข้อความบน MSN ที่พิมพ์แล้วลบอยู่นานหลายนาที

ปี 2547 คือช่วงเวลาที่ความรักมักเริ่มต้นจากความเรียบง่าย การแอบรอกันหน้าห้องสมุด เดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์ หรือประโยคธรรมดา ๆ อย่าง "ขอถ่ายรูปเธอได้ไหม"

สำหรับ คณิณ ในปีนั้นมีใครบางคนที่เขาไม่เคยรวบรวมความกล้าแม้แต่จะเอ่ยถามชื่อ

กระทั่งวันหนึ่ง ปาฏิหาริย์มอบโอกาสให้เขากลับไปยืนอยู่ตรงจุดเดิมอีกครั้ง คราวนี้เขาตั้งใจว่าจะไม่ปล่อยให้ความรู้สึกนั้นหลุดลอยไปเหมือนวันวาน เพราะบางครั้ง เราไม่ได้อยากย้อนเวลากลับไปเพื่อเปลี่ยนโลกทั้งใบ แค่อยากกลับไปพูดคำที่วันนั้นไม่กล้าพูด และได้รู้จักใครบางคนให้ลึกซึ้งกว่าที่เคย

หากคุณเคยมีรักแรกที่ไม่เคยได้เริ่มต้น มีถ้อยคำค้างคาในหัวใจ หรือเคยปรารถนาจะกรอเทปชีวิตกลับไปยังช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ขอชวนเปิดหน้าถัดไป แล้วย้อนเวลากลับสู่เดือนมิถุนายน ปี 2547 ร่วมกัน

…มาร่วมฟังเสียงเพลงแห่งความทรงจำ และกรอเทปกลับไปให้ได้รักเธออีกครั้ง