ตรวนรัก อาญาวิวาห์

หัวใจที่ต้องการอิสรภาพ ถึงกับยอมแลกด้วยตรวนวิวาห์
แม้ว่าเขาจะเป็นสามีทั้งนิตินัยและพฤตินัย
แต่ในเมื่อเขาไม่มีใจให้ แล้วเราจะใช้ชิวิตร่วมกันต่อไปทำไม...

***

แล้วถ้าฉันท้อง คุณยังยืนยันจะให้ฉันเอาเด็กออกใช่ไหม"
"ใช่ เธอต้องเอาเด็กออก ฉันไม่ต้องการมีลูกกับเธอ" เขาจ้องดวงตาที่ในเวลานี้มีหยาดน้ำเคลือบเกาะเอาไว้
"เธอท้องหรือไง" ปากจะถามออกไปแม้จะรู้คำตอบดีอยู่แล้วว่าคนตรงหน้าไม่มีทางท้องได้...อย่างน้อยก็ถ้าเธอยังเป็นเมียเขา เธอจะไม่มีวันท้อง การที่เขาให้เธอตรวจครรภ์ก็แค่ต้องการจะกวนประสาทเธอเท่านั้น
"แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันท้อง..." เธอจ้องตาเขา
"เธอพูดบ้าอะไร ท้องบ้าท้องบออะไรของเธอ อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระกับฉัน !"
"ฉันท้องค่ะ" หญิงสาวพูดออกไปขณะที่ยังกำสิ่งที่ถือไว้ในมือแน่น
"เธอท้องไม่ได้"
ปาณิสราขยับถอยออกเว้นห่างจากคนตัวสูงที่ทำท่าจะเดินเข้ามาใกล้ "ถ้าฉันท้องคุณจะให้ฉันเอาลูกของคุณออกจริงๆ หรือคะ"
"งั้นเธอท้องกับใครล่ะ"
"อะไรนะ !!" อารมณ์โกรธสะท้อนออกมาจากดวงตาแบบไม่ต้องซ่อนเร้นเมื่อได้ยินคำถาม "คุณถามคำถามทุเรศๆ แบบนั้นออกมาได้ยังไง"
คราวนี้อธิษฐ์ใช้ความได้เปรียบขยับเข้าประชิดตัวปาณิสรา และกักตัวหญิงสาวเอาไว้ในอ้อมแขน
"เธอจะท้องได้ยังไง ในเมื่อฉันทำหมันแล้ว ถ้าเธอท้องจริง เด็กนี่ก็ไม่ใช่ลูกฉันแน่นอน"
ดวงหน้าเล็กเงยขึ้นมองคนพูดด้วยความตกใจ "คุณหมายความว่ายังไง !"
"ฉันทำหมันแล้ว"
"คุณทำหมันแล้วหรือคะ"
"ใช่ ฉันทำหมันตั้งแต่เลิฟเสีย ฉันไม่คิดจะมีลูกอีกแล้ว น้องซีจะเป็นลูกคนเดียวของฉันเท่านั้น"
"แล้วทำไมคุณไม่เคยบอก..."
"ก็ไม่เคยมีใครถามว่าฉันมีลูกได้ไหม"
"คุณมันสารเลว !" เสียงของเธอสั่นพร้อมกันกับเสียงสะอื้นไห้ที่ไม่สามารถกดกักเอาไว้ได้