ของหวงปภังกร (ภาคต่อ นางร้ายแสนหวง) (หนังสือเสียง)

"ทำไมแต่งตัวแบบนี้... ไม่กลัวใครเห็นบ้างหรือไง" ถามเสียงเข้มหลังกลับมานั่งที่เก่า ทว่าในหัวกลับไม่ได้ซึบซับงานที่อ่านมันเลยแม้แต่น้อย ในสมองเขาตอนนี้มีแต่ภาพเธอในชุดนอนเนื้อบางเบาสีดำสายเดี่ยวที่สวมมา
"ทุกคนนอนกันหมดแล้ว จะมีใครเห็นได้ล่ะคะ" คนสวยสนเสียที่ไหน เดินมาหยุดยืนตรงหน้า
"คุณพ่อคุณแม่ก็ขึ้นมาพร้อมเรา แน่ใจหรือว่าท่านจะไม่เห็นเข้าน่ะ... แล้วดูแต่งตัว เสื้อคลุมไม่มีหรือไง ทำไมไม่สวมมา"
"ร้อนจะตาย จะใส่ทำไมคะ"
"แต่มัน... โป๊ ไม่รู้เหรอ"
คนสวยก้มมองชุดนอนความยาวเหนือเข่าเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจมากนัก "โป๊ตรงไหนคะ ออกจะมิดชิดขนาดนี้ สมัยอยู่เมืองนอกกะเพราก็ใส่แบบนี้ เพื่อนก็ไม่เห็นจะว่าโป๊ตอนมาหา"
ประโยคนั้นบังคับเครื่องหน้าคมให้เงยขึ้นทันที กรามสองข้างขบกันเบาๆ "อะไรนะ!... ใส่ชุดแบบนี้ตอนเพื่อนมาหาเนี่ยนะ"
หญิงสาวยกมือกอดอก มองคนรักนิ่งนาน "ค่ะ แบบนี้ถือว่าธรรมดามาก เพราะตอนอยู่ต่างประเทศบางวันกระเพราก็ใส่แค่ชั้นในนอนเท่านั้น"
ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก พยายามควบคุมอารมณ์เดือดอย่างถึงที่สุด
"เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย!"