เซลฟี่กันหน่อยคุณภรรยามาเฟีย

ทันทีที่พ้นสายตาของเหล่าลูกน้อง ทายาทมาเฟียสาวก็ตวัดตัวหันกลับมาประจันหน้ากับคนรัก

"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"

ภูดิษฐ์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เคยทำให้มึนตึงมลายหายไปจนหมด เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแม่เสือสาวที่กำลังพิโรธ

"พี่หนุงหนิงค่ะ เธอเป็นเด็กเอ็นตัวท็อปทางฝั่งของผู้หญิง"

"พี่หนุงหนิงงั้นเหรอ? สนิทสนมเชียว!"

เพียงแค่ได้ยินสรรพนามเรียกขานอย่างให้เกียรติและสนิทสนมหลุดออกจากปากของคนรัก เส้นความอดทนก็ขาดสะบั้น อารมณ์หึงหวงที่พยายามกักเก็บไว้พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองจนหน้ามืด

"แล้วมันสาระแนมาเดินโอบเอวเธอทำไม! เธอไม่มีปัญญาเดินเองหรือไงฮะ ถึงต้องให้มันมาสาระแนทำตัวอย่างกับเป็นเมีย!"

สาวหล่อเลือกที่จะปิดปากเงียบ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเพราะไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้เรื่องบานปลาย ทว่าท่าทีนิ่งงันของเขากลับเปรียบเสมือนน้ำมันถังใหญ่ที่ราดรดลงบนกองไฟโทสะ มันยิ่งกระพือความหงุดหงิดขุ่นมัวในใจของมุนินให้ลุกโชนจนแทบจะเผาไหม้ทุกอย่างตรงหน้า

"เธอจะตอบฉันได้หรือยังภูดิษฐ์! ทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องโอบกอดเธอ!" มุนินแผดเสียงลั่น

"โดมกับพี่หนุงหนิงไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ พี่เขาแค่เดินออกมาส่งโดมที่รถเท่านั้นเอง"

"แล้วมันมีสิทธิ์อะไรมากอดเธอ!! ทำไมไม่ตอบ!! ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้!!"

"โดมไม่รู้ค่ะ โดมไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมพี่หนิงต้องมากอดโดมด้วย" ภูดิษฐ์ตอบไปตามความจริง

"แล้วเธอปล่อยให้มันกอดเธอได้ยังไง หา!!!!"

หญิงสาวแหวลั่น หอบหายใจแรงจนหน้าอกสะท้อนขึ้นลง ความหวงแหนและภาพบาดตาบาดใจเมื่อครู่ยังคงฉายชัดอยู่ในหัว

"เธอบอกฉันว่าเธอจะไปลาออก เธอออกจากบ้านไปตั้งแต่บ่าย! ถ้าฉันไม่ตามไป ป่านนี้พวกเธอไม่ไปนอนเอากันในโรงแรมแล้วเหรอ หา!!"

คำกล่าวหาที่รุนแรงทำเอาภูดิษฐ์หน้าเสีย สาวเท่รีบขยับเข้าใกล้ ยกมือขึ้นจับต้นแขนทั้งสองข้างของคนตรงหน้าเอาไว้หลวม ๆ

"พี่นินใจเย็นๆ ก่อน ฟังโดมก่อน มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย โดมบอกพี่หนิงไปชัดเจนแล้วว่าโดมมีแฟนแล้ว พี่นินใจเย็น ๆ นะคะ"

"แฟนงั้นเหรอ!"

มุนินสะบัดเรียวแขนออกจากการเกาะกุมของสาวหล่ออย่างแรงจนอีกฝ่ายผงะถอยหลัง

"เธอบอกมันว่ามีแฟน หรือบอกมันว่าหาคนรวย ๆ เลี้ยงดูได้แล้วกันแน่ภูดิษฐ์! ที่ยืนนิ่งยอมให้มันกอดรัดฟัดเหวี่ยงเนี่ย เพราะลืมตัวนึกว่ายังทำงานเป็นเด็กเอนอยู่หรือไง หรือว่าติดนิสัยชอบให้คนอื่นมาล้วงมาคลำจนเป็นสันดานไปแล้วฮะ ถึงได้ร่านไปทั่วแบบนี้!"

"พี่นินอย่าคิดแบบนั้นสิคะ โดมไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะ"

"ถ้าไม่ให้ฉันคิดแบบนั้นแล้วจะให้ฉันคิดยังไง ก็เห็นๆ อยู่ว่าเธอยืนนิ่งให้ผู้หญิงคนนั้นมันกอด หรือว่าลึก ๆ แล้วเธอก็เสียดายชีวิตอิสระแบบนั้นฮะ เสียดายที่ต้องมาจมปลักอยู่กับผู้หญิงอย่างฉัน คงจะคิดถึงรสชาติของการเป็นตัวท็อปที่มีแต่คนคอยปรนเปรอเอาอกเอาใจจนตัวสั่นเลยสินะ"

"เงียบทำไมล่ะ หรือว่าความจริงมันแทงใจดำจนหาคำมาปั้นแต่งไม่ทัน หรือว่าเงินที่ฉันประเคนให้มันยังไม่พอปรนเปรอความมักมากของเธอ ถึงได้กลับไปทอดสะพานให้ผู้หญิงหิวโซพวกนั้นอีก"

"พี่นิน มันจะไปกันใหญ่แล้วนะคะ โดมบอกแล้วไงว่าโดมไปแค่ทำเรื่องลาอออก พี่หนิงเขาแค่เมา แล้วโดมก็กำลังจะหาทางปลีกตัวกลับบ้าน"

"เมางั้นเหรอ เมาแล้วต้องมาซุกไซ้กอดก่ายผัวคนอื่นเนี่ยนะ!"

หญิงสาวสะบัดแขนหนี

"เลิกโกหกสักทีภูดิษฐ์! ฉันไม่ใช่เด็กอมมือที่จะมาเชื่อคำแก้ตัวหน้าด้านๆ ของคนที่คุ้นเคยกับเรื่องคาวโลกีย์แบบเธอ"

"พี่นิน พี่ฟังโดมก่อนได้ไหม ที่โดมกลับช้าเพราะทางร้านเขาปิดผับจัดปาร์ตี้เลี้ยงพนักงาน โดมหาจังหวะปลีกตัวออกมาไม่ได้จริงๆ โดมโทรหาพี่เป็นสิบสายแต่ก็โทรไม่ติด" พูดพลางเอื้อมมือไปแตะตัวคนรัก

"ไม่ต้องมาแตะตัวฉัน ไม่ต้องมาหาข้ออ้าง สันดานเดิมมันคงแก้ยากสินะ พอหลุดจากสายตาฉันหน่อยก็ทำตัวระริกระรี้เช็คเรตติ้ง คงจะภูมิใจมากสิที่มีผู้หญิงมาคอยตามตื๊อแย่งชิง"

"ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่นิน โดมกับพี่หนิงไม่ได้ทำอะไรเสียหายเลยนะคะ"

"ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย หรือว่าไม่มีโอกาสได้ทำกันแน่ ฉันเข้าไปขวางพวกเธอเร็วเกินไปน่ะสิ"

"พี่นิน พี่ฟังโดมก่อนได้ไหมคะ ใจเย็นๆ ก่อน พี่หนิงเขาแค่เดินมาส่งที่รถเฉยๆ"

"หึ! ปกป้องกันเข้าไป ฉันขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยแล้วกันนะภูดิษฐ์ ก่อนที่เธอจะกล้าคิดนอกใจฉัน เธอควรสำเนียกตัวเองให้ดีเสียก่อน ว่าตั้งแต่ฉันก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอ เธอมีเงินมีทองมีความสุขสบายไปตั้งเท่าไหร่แล้ว ถ้าซื่อสัตย์ไม่เป็น ก็อย่าหวังว่าชาตินี้ชีวิตเธอจะเจริญขึ้นมาได้เลย คงได้กลับไปเร่ขายตัวเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เกลือกกลั้วอยู่กับกองโคลนตมไปจนวันตายโน่นแหละ"

"โห พี่นิน…"

ร่างสูงโปร่งของภูดิษฐ์ชาวาบไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า มือที่เพิ่งถูกคนรักสะบัดทิ้งตกลงข้างลำตัวอย่างหมดเรี่ยวแรง