ติดสปีดรัก หลุมพรางคุณน้าสิบล้อ

"รถรับจ้างแถวนี้ไม่มีเลยเหรอจ๊ะ…น้า"
‘น้างั้นเหรอ’
"รถรับจ้างไม่มี มีแต่คันนี้"
กระแตหันไปมองรถสิบล้อสีชมพูขนาดใหญ่ตรงหน้า
"สิบล้อเนี่ยนะ"
"ใช่" สิงห์ยักคิ้ว
"จะไปไหม ถ้าไม่ไปก็เดินต่อไปแล้วกัน"
กระแตมองถนนลูกรังยาวไกลเบื้องหน้า แล้วหันไปมองรอบตัวอีกครั้ง
"เดี๋ยวก่อน!"
สิงห์หยุด แต่ไม่ได้หันกลับมา
"ไปด้วยก็ได้"
ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก "เมื่อกี้ว่าอะไรนะ ไม่ได้ยิน"
กระแตเม้มปากอย่างหงุดหงิด
"ฉันบอกว่าไปด้วย ฉันขอไปด้วยนะจ้ะ...น้า!"
"อ๋อ" เขาหันกลับมา "ก็นึกว่าจะเดิน"
กระแตไม่ตอบ รีบก้มลงจับหูกระเป๋าแล้วพยายามยกขึ้น แต่พอยกได้เพียงครึ่งเดียวก็ต้องวางลงอีกครั้ง
"หนักอะไรขนาดนี้เนี่ย…"
สิงห์ยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ
"หลบไป"
เขาเอื้อมมือคว้าหูกระเป๋าแล้วยกขึ้นอย่างง่ายดาย กระแตมองตามอย่างอึ้ง ๆ เมื่อครู่เธอออกแรงแทบตาย แต่ผู้ชายคนนี้กลับยกเหมือนของข้างในไม่มีน้ำหนัก
"ขึ้นรถสิ"
"จ้ะ…"

กระแตเดินตามไป ก่อนเงยหน้ามองบันไดขึ้นรถสิบล้อที่สูงกว่าที่คิด
เธอจับราวแล้วพยายามปีนขึ้นอย่างทุลักทุเล สิงห์ที่ยืนอยู่ด้านล่างมองแล้วเกือบหัวเราะ
"ไหวไหมคุณหนูเมืองกรุง"
กระแตหันกลับมาค้อน
"ต้องไหวสิน้า!"นิยายฟีลกูด
สิงห์เม้มปากทันที
‘น้าอีกแล้ว’

จากคำว่า "น้า" ที่เขาไม่เคยอยากได้
กลับกลายเป็นคำเรียกที่มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่เรียกได้

ใครจะไปคิดว่า เด็กสาวที่เคยประกาศลั่นว่า
"ต่อให้โลกเหลือผู้ชายคนนี้คนเดียว…ฉันก็ไม่มีวันเอาทำแฟน!"

สิบปีต่อมา จะต้องกลับมาขึ้นรถสิบล้อสีชมพูของเขา
กลับมาเจอเขาอีกครั้งในวันที่หัวใจไม่เหมือนเดิม

จากคนที่เคยน่าหมั่นไส้
ค่อย ๆ กลายเป็นคนที่ขาดไม่ได้

จากคำว่า "ไม่มีวัน"
สุดท้ายกลับได้ "น้าสิบล้อ" คนนี้เป็นสามีเสียเอง