มารดาที่พวกเจ้ารังเกียจแท้จริง คือองค์หญิงใหญ่

สิบห้าปีที่ ‘หลินอวิ๋นซี’ ยอมสลัดคราบองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ มาสวมชุดผ้าหยาบเคียงข้างบัณฑิตยากไร้ นางทุ่มเททั้งหยาดเหงื่อและทรัพย์สินส่วนพระองค์เพื่อผลักดัน ‘เซิ่นหรงจ้าน’ จนก้าวขึ้นเป็นเสนาบดีขั้นหนึ่ง
ทว่าสิ่งที่นางได้รับตอบแทน คือการที่เขารับบุตรีจวนกั๋วกงเข้ามาเป็นภรรยารอง แม่สามีด่าทอเหยียบย่ำ แม้แต่ลูกแท้ๆ ที่นางอุ้มท้องมาเก้าเดือนยังแปรพักตร์ หันไปเรียกสตรีอื่นว่ามารดาเพื่อหวังลาภยศจอมปลอม
นางให้โอกาสพวกเขากลับตัวถึงสามครั้ง แต่คนสกุลเซิ่นกลับเลือกหนทางที่เหี้ยมโหดที่สุด นั่นคือการวางเพลิงเผานางทั้งเป็นเพื่อปิดปากและฮุบสินเดิม
ในเมื่อความรักถูกตอบแทนด้วยความเนรคุณ กองเพลิงในคืนนั้นจึงเผาผลาญความโง่เขลาของนางไปจนสิ้น
เมื่อสตรีที่พวกเขารังเกียจว่าต่ำต้อย หวนคืนสู่เมืองหลวงอีกครั้งในฐานะ ‘กู้หลุนเจาหยางกงจู่’ พระเชษฐภคินีร่วมอุทรของโอรสสวรรค์ บัญชีแค้นสีเลือดจึงเริ่มต้นขึ้น
ความตายมันง่ายดายเกินไปสำหรับเดรัจฉานเนรคุณ ข้าจะให้พวกเจ้าลิ้มรส ‘นรกบนดิน’ จนกว่าจะร้องขอความตายด้วยตัวเอง