หมู่บ้านแสนสุขมีเสือร้องโฮก

สี่เยว่คิดว่าตนป่วยหนัก และคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
นางจึงเก็บเงินทุกอีแปะที่หามาได้ ตั้งใจจะแอบพ่อแม่ไปหาหมอ หากหมอผู้นั้นมีฝีมือมากพอ เปิดกะโหลกของนางออกแล้วซ่อมแซมส่วนที่ผิดปกติให้ดี บางทีนางอาจยื้อชีวิตไว้ได้นานขึ้นอีกสักหลายวัน
เรื่องกลุ้มใจหนักอึ้งเกินกว่าเด็กวัยห้าขวบคนหนึ่งควรต้องแบกรับ
ทว่าอาการของนางก็ดูจะหนักหนาอยู่จริง ๆ—
เพราะคนธรรมดาที่ไหนจะฟังแมวพูดกันรู้เรื่องเล่า?
สิ่งที่สี่เยว่ไม่เคยรู้ก็คือ บิดาผู้อ่อนโยน กลัวภรรยา และชอบแอบขโมยอาหารแมวกินกลางดึกของนาง แท้จริงแล้วคือเสือภูตตนหนึ่ง
ส่วนมารดาผู้เปิดร้านขายอาหารแมว แม้จะมีฝีปากคมกริบราวใบมีดและไม่ค่อยเอ่ยถ้อยคำหวานหู แต่กลับรักนางไม่ต่างจากผู้เป็นบิดา
ทั้งสองรักสี่เยว่ยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมดในใต้หล้า