สกิลของผมชื่อ [Untitled_Final_Edit1403] #รุกแท้ที่จริงใจใกล้ฉัน เล่ม 3

แซรังรอดจากดันเจี้ยนมาได้แล้วยังต้องมาเจอเรื่องน่าปวดหัว
ใจสาบานว่าจะไม่มีวันกลับเข้าไปในดันเจี้ยนอีกแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่โชคชะตากลับเล่นตลก
สิ่งหนึ่งที่ยังคงติดอยู่ในใจของแซรัง คือทำไมวันนั้นเชสเชียร์ถึงทิ้งเขากับปีเตอร์เอาไว้ข้างหลัง?
เชสเชียร์ เกรย์ผู้แสนแข็งแกร่ง เขาเป็นต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา
แต่ขณะเดียวกันก็ทำให้ไม่อาจมองเห็นแสงสว่างเช่นกัน
สมการนี้ไม่มีใครที่ผิด ทว่าแซรังก็อยากแก้ปมในใจตนเองให้ได้
เมื่อได้ยินว่ามีเรื่องที่ "มีแค่เขาคนเดียวที่ทำได้" อยู่
แซรังจึงไม่รอช้าตกปากรับคำเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อทำสิ่งนั้น
ธีมของดันเจี้ยนนี้มันช่าง…มั่วซั่วตั้วเหลว
ผีที่พยายามมาหลอกไม่ทำให้จิตใจของแซรังสั่นคลอนได้เท่าคำถามในใจ
ทางเลือกนี้ของเขา…มันถูกหรือผิดกันแน่?

"และพี่รู้ใช่มั้ยครับว่าพี่สามารถอนุญาตให้ตัวเองผิดพลาดได้?...การที่พี่ผิดพลาดมันไม่ได้ทำให้ผมรักพี่น้อยลงหรอกนะครับคนเก่งของผม"