รสคำนึง

หัวใจสองดวงโคจรมาพบกันเพราะกะเพราหนึ่งจาน

ฉัตรชนกเติบโตมาใต้เงาของพ่อกับแม่ซึ่งเป็นเชฟชื่อดัง
คำ ‘รสมือเหมือนแม่’ สำหรับเธอนั้น
คือกรอบหนามที่ทิ่มแทงความภูมิใจและตัวตนตลอดเวลา
กระทั่งวันหนึ่งเธอได้พบกับอลินยา
ลูกค้าสาวแสนสวยที่ตามหารสกะเพราที่ติดค้างในความทรงจำ
และตั้งแต่นั้น การได้พบกันก็ทำให้ทั้งสองค้นพบรสชาติที่ตรงใจ

"ยายเชฟรังแตนเอ๊ย! คอยดูนะ ฉันจะไม่มาเป็นลูกค้าร้านนี้อีกเลยตลอดชีวิต"