ถังเซวียนจง อ๋องผู้แสร้งโง่ สู่ฮ่องเต้ผู้ทันคน

"อ๋ององค์นี้น่ะหรือ? โง่เง่าสิ้นดี"

"แกล้งยังไงก็ไม่โกรธ พูดอะไรไปก็ฟังไม่รู้เรื่อง"

"เมื่อคืนถูกผลักตกม้ากลางหิมะ นอนแข็งอยู่ยันเช้า ตื่นมายังยืนหน้าซื่อ"

"เทสุรารดหัวก็ไม่ปริปาก นั่งบื้ออย่างเดียว"

ยี่สิบห้าปีเต็มที่คนทั้งราชสำนักตราหน้าว่า 'กวางหวัง หลี่อี๋' คือตัวตลกประจำวังหลวง
ปี ค.ศ. 846 ปลายราชวงศ์ถัง ฮ่องเต้ประชวรหนักจนสิ้นสติ เหล่าขันทีผู้กุมอำนาจกองทัพต้องการตั้งหุ่นเชิดขึ้นครองเมือง โดยตัดสิทธิ์โอรสแท้ ๆ ทั้งห้าพระองค์ แล้วเดินตรงเข้าตำหนักสิบหกอ๋องเพื่อเลือกคนที่ 'เชื่อง' ที่สุด

นี่จะเป็นแค่หุ่นเชิดชักใยได้ง่าย ๆ บนบัลลังก์ หรือราชสำนักถังกำลังปลุกพญามังกรด้วยมือตัวเอง?

ราชวงศ์ถังในความรับรู้ของคนไทยหยุดอยู่ที่ถังไท่จง บูเช็กเทียน หรือหยางกุ้ยเฟยกับกบฏอันลู่ซาน เรื่องราวหลังจากนั้นอีกร้อยห้าสิบปีแทบไม่มีใครเล่า

หนังสือเล่มนี้เรียงร้อยจากพงศาวดารจีนโดยตรง ทั้งจิ้วถังซู ซินถังซู และจือจื้อทงเจี้ยน ประกอบกับบันทึกร่วมสมัยอย่างตงกวานโจ้วจี้ และงานวิจารณ์ของนักประวัติศาสตร์รุ่นหลัง เพื่อเล่าให้เห็นว่าคนคนหนึ่งเอาตัวรอดในราชสำนักที่มีอันตรายรอบด้านได้อย่างไร

22 บท พร้อมภาพประกอบ และบันทึกท้ายบทที่ขยายโลกของราชวงศ์ถังซึ่งเนื้อเรื่องหลักไม่มีที่ว่างพอจะเล่า
เล่มที่สองในชุด ประวัติศาสตร์จีนอ่านง่าย

เนื้อหาในเล่ม
บทนำ
บทที่ 1 ค่ำคืนแห่งการเลือก
บทที่ 2 แผ่นดินที่ยังไม่สงบ
บทที่ 3 ความฝันที่ห้ามเล่า
บทที่ 4 น้ำค้างหวาน เงาข้ารับใช้เหนือโอรสสวรรค์
บทที่ 5 กรงทองของสกุลหลี่
บทที่ 6 อากวาง
บทที่ 7 เหตุผลของความเงียบ
บทที่ 8 วันที่อากวางต้องพูด
บทที่ 9 คนแรกที่ฮ่องเต้ขนลุก
บทที่ 10 มีดที่ฮ่องเต้ไม่ต้องถือเอง
บทที่ 11 ระฆังวัดดังขึ้นอีกครั้ง
บทที่ 12 อากวางในท้องพระโรง
บทที่ 13 ไท่จงที่ไม่มีเว่ยเจิง
บทที่ 14 แผ่นดินที่ได้คืน
บทที่ 15 พี่น้องในตำหนักสิบหกอ๋อง
บทที่ 16 พระธิดาที่พ่อไม่ตามใจ
บทที่ 17 เงาเก่าในวังชั้นใน
บทที่ 18 ขันทีที่ยังฆ่าไม่ได้
บทที่ 19 ใต้หล้าที่เริ่มปริแตก
บทที่ 20 รัชทายาทที่ไม่ถูกประกาศ
บทที่ 21 ฮ่องเต้ผู้กลัวตาย
บทที่ 22 วันสุดท้ายของอากวาง
ภาคผนวก สี่สิบแปดปีสุดท้ายของราชวงศ์ถัง