พ่อใหม่ที่พามาคือพ่อตัวจริง

เมื่อลูก ๆ เห็นแม่เหนื่อย เลยอยากหาพ่อใหม่มาช่วยแม่แบ่งเบาภาระ และคุณลุงใจดีคนนี้ก็ดีที่ซู๊ด หนูอุ่นล็อกมงคนนี้แหละ หล่อด้วยใจดีด้วย หนูอุ่นชอบ

"คุณลุงขา...คุณลุงมีเมียหรือยังคะ?"

แค่ก ๆ ถึงกับสำลัก

เพราะความเข้าใจผิดทำให้ธีรภัทรกับพริมรดาเลิกรากันไป ทั้งที่พวกเขารักกันมาก แต่เพราะความไม่เชื่อใจของธีรภัทรทำให้พริมรดาหัวใจแตกสลายไม่มีชิ้นดี เธอตัดสินใจบอกเลิกและไม่บอกด้วยว่าตอนนี้เธอท้องอยู่

ต้องเลิกกันทั้งที่ยังรัก มันเจ็บมากรู้มั้ย

หกปีต่อมา

ธีรภัทรมาเจอพริมรดาอีกครั้งพร้อมเด็กฝาแฝดชายหญิง

เด็กฝาแฝดอยากได้พ่อใหม่จะได้มาช่วยงานแม่ พอเจอกับคุณลุงใจดีที่เคยช่วยเหลือก็ชอบมาก โดยไม่รู้เลยว่าพ่อใหม่ที่ตนเองล็อกมงนั้นคือพ่อตัวจริง

แต่พริมรดาไม่ต้องการให้ลูกไปเกี่ยวข้องกับธีรภัทร แต่ธีรภัทรอยากรับผิดชอบ ทั้งคู่เลยทะเลาะกันและลูก ๆ ก็ได้ยิน เด็ก ๆ พากันน้อยใจหนีออกจากบ้าน...

ฝากติดตามคุณพ่อมือใหม่ที่ต้องซื้อใจลูกด้วยความเชื่อใจอีกครั้ง ส่วนคนเป็นแม่นั้น แน่นอนว่าเขาต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาเธอกลับคืนมา

จากปัญหาในอดีตที่ยังค้างคากับปัจจุบันที่ลูกชายยังไม่ยอมรับ คนเป็นพ่อจะทำยังไงต่อไป
ฝากเอาใจช่วยทั้งสี่คนด้วยนะคะ

ตัวอย่างบางตอน

"แม่ขา..." อุ่นรักเรียกเสียงสั่น ดวงตากลมโตเริ่มมีน้ำใส ๆ เอ่อคลอ "คุณลุงเป็นพ่อของหนูอุ่นกับหนูพบจริง ๆ เหรอคะ"

หัวใจของพริมรดาบีบรัดแน่นจนเจ็บไปหมด

เธอเหลือบมองลูกชาย พบรักยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาคู่โตจ้องมองเธอไม่กะพริบ ราวกับกำลังรอคำตอบจากปากแม่

สายตาที่มองนั้นเป็นคำตอบอย่างดีว่าเธออย่าโกหกเป็นอันขาด สุดท้ายเธอก็ได้แต่พยักหน้าอย่างจนใจ

"...ใช่ค่ะ"

เพียงคำเดียว อุ่นรักก็เบะปากทันที น้ำตาเม็ดโตกลิ้งลงบนแก้ม เด็กหญิงหันขวับไปมองชายร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ไกล

ธีรภัทรสบตาลูกสาว ก่อนพยักหน้าให้ทั้งที่ดวงตาของตัวเองก็แดงก่ำไม่ต่างกัน

"ครับ..." เสียงทุ้มสั่นพร่า "ลุงคือ 'พ่อ' ของหนูอุ่นกับหนูพบครับ"

ยัยจิ๋วไม่ได้คิดอะไร เอาแต่ดีใจที่ตัวเองมีพ่อกับเขาจริง ๆ ขาเล็ก ๆ วิ่งพุ่งเข้าไปหาเขาสุดแรง

"พ่อขา!" ธีรภัทรทรุดลงคุกเข่าเพื่อรับร่างเล็กที่โถมเข้ามากอด เขาอ้าแขนรวบลูกสาวไว้แน่น ใบหน้าคมซบลงกับกลุ่มผมนุ่ม ก่อนกดจูบลงไปซ้ำ ๆ อุ่นรักยิ้มทั้งน้ำตา

"พ่อจริง ๆ ใช่ไหมคะ" อุ่นรักสะอื้น พลางใช้แขนเล็ก ๆ กอดคอเขาแน่น "พ่อเป็นพ่อของหนูอุ่นจริง ๆ ใช่ไหม"

"ครับ" ธีรภัทรหลับตาแน่น น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้รื้นขึ้นมาจนขอบตาแดง

"พ่อเองครับ" เขากอดลูกแน่นขึ้น

อุ่นรักยิ้มออกมาทั้งน้ำตา รอยยิ้มกว้างเสียจนดวงตาหยีเป็นสระอิ

"เย้! หนูอุ่นมีพ่อแล้ว"

ยัยจิ๋วกอดคอคนเป็นพ่อแน่นอยู่นาน ก่อนจู่ ๆ จะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงผละออกเล็กน้อยแล้วมองเขาด้วยความสงสัย

"แล้วทำไมพ่อไม่บอกหนูอุ่นตั้งนานแล้วล่ะคะ...ว่าพ่อเป็นพ่อ"

คำถามของลูกสาวทำให้ธีรภัทรพูดไม่ออก จึงทำได้เพียงลูบแผ่นหลังลูกสาวเบา ๆ ในขณะที่อุ่นรักกำลังดีใจจนร้องไห้ พบรักกลับยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

เด็กชายไม่ได้เดินเข้ามา ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าและไม่ได้เรียกเขาว่า 'พ่อ'

มีเพียงดวงตาคู่เล็กที่แดงก่ำ สายตาที่เคยเต็มไปด้วยความเชื่อใจ วันนี้กลับเต็มไปด้วยความสับสน เด็กชายสูดหายใจลึก ก่อนถามออกมาเบา ๆ

"ถ้าคุณเป็นพ่อจริงแล้วทำไม ที่ผ่านมา ไม่เคยมาหาพวกเราเลยล่ะครับ"

ธีรภัทรชะงัก

"พ่อ..."

ยังไม่ทันพูดจบ พบรักก็ถามต่อทันที

"เพราะ..." เสียงของเด็กชายเริ่มสั่น น้ำตาที่พยายามกลั้นมาตลอดเอ่อขึ้นเต็มสองตา" คุณไม่ต้องการพวกเราใช่ไหมครับ"


***อย่าลืมอ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ***

***แนะนำซื้อผ่าน Android จะถูกกว่า ios***

***ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนผลงานนะคะ***