เก้าอี้ที่ว่างเปล่า

ในโกดังร้างริมทางหลวงสายเปลี่ยว
เก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินหกตัวถูกจัดวางเป็นวงกลม
กลุ่มบำบัดจิตเวชที่ดูเหมือนทางรอด กลับเป็นแดนประหารที่ไร้เสียงปืน
"อย่ามองใต้เตียง"
"อย่าส่องกระจก"
"อย่าขึ้นไปบนที่สูง"
คำสั่งห้ามที่ดูเหมือนคำเตือนด้วยความหวังดีจากจิตแพทย์ผู้ทรงเกียรติ
แท้จริงคือรหัสสั่งตายที่ป้อนลงสู่ก้านสมอง
เพื่อกวาดล้างพยานในคืนฝนตกให้หายไปทีละคนอย่างไร้ร่องรอย
เมื่อเก้าอี้ทยอยว่างลงจนเหลือเพียงสองตัวสุดท้าย
พ่อผู้สูญเสียลูกสาว และอดีตตำรวจผู้มีรอยแผลเป็นรูปตัววี
ต้องเลือกระหว่างการตกเป็นเหยื่อในเกมสะกดจิต
หรือจะยอมแลกทุกสิ่งเพื่อกระชากหน้ากากของปีศาจตนนี้ออกมาสู่แสงสว่าง
เพราะความตายที่สมบูรณ์แบบที่สุด... คือความตายที่เหยื่อลงมือด้วยตัวเอง