ข้าเก็บแม่ทัพบาดเจ็บมาเป็นคนใช้ ไฉนสุดท้ายเขากลับเป็นสามี

ซูอวี้หนิงสูญเสียบิดาพร้อมมรดกซึ่งถูกญาติสายรองยึด นางเหลือเพียงโรงน้ำชาร้างริมภูเขาและเรือลำเล็กหนึ่งลำ ระหว่างตามหาพินัยกรรมจริง นางกลับช่วยชายบาดเจ็บความจำเสื่อมจากป่า

เขาจำชื่อไม่ได้ แต่ใช้ดาบคล่อง อ่านเส้นทางเป็น และกินข้าวเก่งเกินคนป่วย เมื่อนางไม่มีเงินเลี้ยงคนว่างงาน จึงยื่นสัญญาให้เขาทำงานใช้ค่ารักษา

กระทั่งวันที่กองทหารคุกเข่าต่อหน้าเขา เมื่อคนใช้กลับมีอำนาจเหนือคนทั้งเมือง

เขาจะยังยอมยืนรอให้นางเปิดประตูหรือไม่ และนางจะรักแม่ทัพผู้ปิดบังความจริงได้อย่างไร โดยไม่สูญเสียบ้านและชีวิตซึ่งสร้างด้วยมือตน