ชาตินี้ข้าขอเลือกปีศาจ

โปรย
เลือกสามีผิด คิดจนตัวตายเมื่อรักแรกของเขากลับมา สตรีที่เคยเป็นภรรยกลับกลายเป็นเพียงคนไร้ค่าที่เขาไม่แม้แต่จะเหลียวมอง นางเคยคิดว่าอย่างน้อยในวันที่คนทั้งวังหลวงหันหลังให้บุรุษที่นางแต่งงานด้วยจะยังยืนอยู่ข้างนาง แต่สุดท้ายเขากลับเป็นคนแรกที่ทอดทิ้งนาง
"ท่านพี่...เหตุใดท่านจึงไม่เชื่อใจข้า?" เยว่หลินมองบุรุษตรงหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำ
"พี่หญิงทำร้ายข้าก่อนนะเพคะ..." ซูหว่านหนิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
"หม่อมฉันเพียงต้องการความเป็นธรรมจากท่านพี่นะเพคะ"
บุรุษผู้ยืนอยู่ตรงกลางมองสตรีทั้งสองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้หัวใจของเยว่หลินเย็นเยียบ
"เยว่หลิน...ขออภัยหว่านหนิงเสีย"
"...อะไรนะ?"
"เรื่องนี้จบได้แล้ว เจ้าก็แค่ขออภัยในจบๆ"
"แต่ข้าไม่ได้ทำ!" นางกัดฟันตอบกลับ
"ข้าไม่ได้ทำร้ายนาง เหตุใดข้าต้องขอโทษ?" สีหน้าของบุรุษตรงหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชา
"เยว่หลิน อย่าคิดว่าเพราะเจ้าเป็นคนโปรดของข้าแล้วจะทำอะไรก็ได้ ที่นี่คือตำหนักบูรพา ไม่ใช่สถานที่ให้เจ้ามาล้อเล่น หากไม่พอใจ...ก็ออกไปเสีย"
คำพูดนั้นทำให้นางนิ่งงันนางไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งสามีที่เคยบอกว่าจะปกป้องนางจะเป็นคนพูดประโยคนี้กับนางด้วยตนเอง เพียงเพราะนาง ไม่ยอมก้มหัวให้รักแรกของเขาเยว่หลินจึงถูกลงโทษด้วยการโบยไม้กระทบแผ่นหลังครั้งแล้วครั้งเล่า ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่างจนแทบยืนไม่ไหวแต่ถึงกระนั้น นางก็ยังไม่ยอมกล่าวคำที่ตัวเองไม่ได้ทำ
"ข้า...ไม่ได้ทำ"
นางยังคงยืนยันคำเดิมและสิ่งที่ได้รับกลับมาคือบทลงโทษที่หนักกว่าเดิมถูกนำตัวไปขังในเรือนท้ายตำหนักหลังจากรับโทษโบย ยี่สิบไม้แล้ว
"จนกว่าจะสำนึกผิด ห้ามปล่อยพระชายาออกมาและไม่ต้องส่งอาหารให้นาง"
เยว่หลินเงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อนางมองบุรุษที่เป็นสามีของตนเองแต่เขากลับไม่แม้แต่จะหันกลับมา


iOS ซื้อผ่านเว็บไซต์จะถูกกว่านะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านค่า