ตรวนรักปักใจ (Love shackles)

เมื่อรู้ว่าคนที่อยู่ในใจของเขาไม่ใช่เธอ จะยื้อเอาไว้ทำไม ก็ปล่อยให้เขาได้อยู่กับคนที่เขารัก โซ่ตรวนที่มัดเธอกับเขาเอาไว้ เธอจะตัดมันทิ้งด้วยมือของเธอเอง



"พี่บอกแล้วไงว่าดาอยากได้แบบไหนก็เอาแบบนั้นเลย พี่ตามใจทุกอย่าง"
คีรีภัทรยิ้มน้อยๆ เขามอบให้เธอเป็นผู้ตัดสินใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว นวินดาอยากได้อะไรแบบไหนก็แค่บอกคนจัดการเท่านั้น ส่วนเขาก็เป็นผู้ที่ออกค่าใช้จ่ายให้ทุกอย่าง
"ไม่มีงานหมั้น ไม่มีงานแต่งแล้ว พวกเราเลิกกันเถอะค่ะ"

*********************************************************************

"ดาขอยกเลิกการหมั้นค่ะ ต่อไปนี้ไม่มีงานแต่งแล้ว คนที่พี่ภัทรรักไม่ใช่ดา ขอโทษคุณลุงคุณป้าด้วยนะคะที่ทำให้ผิดหวัง"
นวินดาไม่อ้อมค้อม แต่พูดออกไปตรงๆ อย่างชัดเจน เธอไม่พาดพิงไปถึงสตางค์ เรื่องนั้นเป็นเรื่องที่คีรีภัทรจะต้องจัดการเอง เธอขอจัดการในส่วนของเธอ คือแจ้งว่างานหมั้นงานแต่งจะไม่เกิดขึ้น

*********************************************************************

"ตอนนี้ไม่มีอุปสรรคแล้ว พวกเขาก็อยู่กันเป็นครอบครัวได้"
"ดา ไม่คิดอะไรแล้วจริงๆ ใช่มั้ย?" พรรษสรถามย้ำให้แน่ใจ
"ไม่คิด เขาไม่ใช่คนของดาตั้งแต่แรก ให้พวกเขาอยู่ด้วยกันนั่นแหละดีแล้ว เด็กจะได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์ จะอยู่ให้เกะกะขวางทางความรักของคนอื่นทำไมกัน จริงมั้ย?"
แผลในใจของนวินดายังไม่หาย แผลที่ว่ายังสดๆ บาดลึกและเจ็บแสบอยู่ แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้าจะนั่งคิดถึงช่วงเวลาที่ไม่สมหวัง ถ้าปล่อยวางได้ก็ต้องปล่อย จะได้เป็นผลดีกับตัวเอง

**********************************************************************