เกลียดนัก... แต่ดันรักเธอ (Hate to Love)

"แล้วฉันต้องเห็นคุณเป็นอะไรล่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ"
"ไม่ได้เป็นอะไรกัน" พีชทวนช้าๆ ก่อนแค่นหัวเราะในลำคอ
"สงสัยเมื่อคืนฉันจะทำเบาไป เธอถึงลืมไปแล้วว่าตอนนี้ใครเป็น ‘ผัว’ เธอ"

‘พีช’ บอสสาวสุดเนี้ยบ เจ้าระเบียบ ปากร้าย และไม่เคยคิดยอมรับภรรยาใหม่ของผู้เป็นพ่อ จึงพลอยไม่ชอบหน้า ‘ไอย์’ ลูกติดของอีกฝ่ายไปด้วย

พีชเกลียดเด็กคนนั้น...

เกลียดการที่ไอย์เข้ามาวุ่นวายในชีวิต เกลียดสายตาดื้อรั้นที่ไม่เคยยอมสยบให้เธอ และเกลียดที่สุด เวลาที่ริมฝีปากบางนั้นขยับเรียกเธอว่า "คุณน้า"

แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อพวกเธอต้องมาอยู่ คอนโดเดียวกัน แถมไอย์ยังกลายมาเป็นเด็กฝึกงานในบริษัทของเธออีก

พีชจึงทำทุกวิถีทางเพื่อบีบให้ไอย์ทนไม่ไหวและยอมเก็บของออกไปเอง ถึงขั้นพา 'แฟนสาว' มานัวเนียให้ดูถึงในคอนโด หวังให้เด็กดื้อทนอยู่ไม่ได้

ทว่าไอย์กลับไม่สะทกสะท้าน แถมยังนิ่งเฉยราวกับไม่รู้สึกอะไร ยิ่งทำให้พีชหงุดหงิดจนแทบบ้า

ยิ่งพยายามเกลียด... ก็ยิ่งถูกดึงดูด ยิ่งจับผิด ก็ยิ่งเผลอใส่ใจ และยิ่งเห็นใครเข้าใกล้ไอย์ หัวใจก็ดันร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

จากความรำคาญกลายเป็นความห่วงใย

จากความหวงก้างกลายเป็นความหึงหวง และจากคำว่า "เกลียด" ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ยากจะถอนตัว

แล้วคนปากแข็งอย่างพีชจะทำอย่างไร เมื่อหัวใจกลับเลือกเด็กที่ตัวเองเคยบอกว่า "ไม่มีวันรัก" เข้ามาอยู่เต็มหัวใจ

สุดท้ายแล้ว... พวกเธอจะรักกัน หรือจะเกลียดกันต่อไป