เมื่อนางร้ายขอเอาเจ้าก้อนแป้งเป็นตัวประกัน

"ถึงฉันจะโง่ ถึงฉันจะเป็นแค่ลูกบุญธรรม... แต่ฉันก็ไม่ได้เหมือนพี่ที่แย่งคู่หมั้นของน้องสาวตัวเอง!"

เสิ่นหว่านอี๋สะอื้นพูดแทรกขึ้นมา ทำเอาเสิ่นหว่านหนิงโกรธจัดจนกรอบหน้าตึงเกร็ง เธอตะคอกใส่หน้าอีกฝ่ายทันที

"เสิ่นหว่านอี๋! เธอกล้าว่าฉันหรือ!"

"พอได้แล้วเสิ่นหว่านหนิง!"

เสียงตวาดทรงพลังดังมาจากปากของเซี่ยจิ่งเหยียน ชายหนุ่มก้าวออกมายืนบังเสิ่นหว่านอี๋ไว้ แล้วขยับเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าร่างอรชร พลางโน้มตัวลงมานิดๆ ให้ใบหน้าของเขาและเธออยู่ในระดับเดียวกัน นัยน์ตาคู่คมฉายแววเกลียดชังและเย็นชาอย่างถึงที่สุด ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึกแฝงความโกรธที่เจ้าตัวพยายามกดข่มเอาไว้

"ถ้าเธอมาที่นี่เพื่อมาสร้างปัญหา มาทำให้หว่านอี๋ต้องอับอายขายหน้า ก็ไสหัวกลับไปซะหว่านหนิง งานเลี้ยงคืนนี้ไม่ต้อนรับเธอ เอาลูกไว้ แล้วเธอจะไปตายที่ไหนมันก็แล้วแต่เธอ"

คำพูดแสนร้ายกาจถูกพ่นออกมาจากปากคนที่เธอรักสุดหัวใจ เสิ่นหว่านหนิงจ้องลึกเข้าไปในตาของเขา กระชับลูกสาวเข้าหาตัวแน่น หัวใจเธอเจ็บแปล๊บ ก่อนจะแค่นยิ้มออกมาและตอบกลับไปอย่างเลือดเย็น

"ไม่! ถ้าฉันไปลูกก็ต้องไป ถ้าลูกอยู่ฉันก็จะอยู่! และถ้าฉันตาย... ลูกก็ต้องตายเหมือนกัน! เลือกเอาว่าคุณจะให้ฉันอยู่...หรือให้ฉันไปตาย คุณหมอ?"


*** แนะนำอ่านตัวอย่างประกอบการตัดสินใจก่อนกดซื้อนะคะ ***
*** แนะนำซื้อผ่านระบบแอนดรอยจะได้ราคาที่ถูกกว่าระบบ ios ค่ะ ***
*** เนื้อหาบางฉากบางตอนค่อนข้างอ่อนไหว โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ***