หลงบุษบา

‘สบันงา’ นางรำบุษบาชายผู้ไร้ความปรารถนาทางกาย ต้องมาอยู่ร่วมเรือนกับ ‘ขุนคง’ ขุนนางใหญ่ผู้มีศักดิ์เป็นถึงพ่อของเพื่อนสนิทข้อตกลงของทั้งคู่ดูจะปลอดภัยหายห่วง เพราะชายผู้นี้ขึ้นชื่อว่าตายด้านและสิ้นความกำหนัดไปนานแล้ว แต่ใครจะคิดว่าการอยู่ใกล้ชิดบุษบาคนงาม จะทำให้ความเป็นชายชาตรีกลับมาอีกครา จากที่ตกลงกันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่แตะต้อง ขุนนางใหญ่กลับตบะแตก กลืนน้ำลายตัวเองจนเผลอล้ำเส้น ซ้ำร้ายยังจับพลัดจับผลูทำเพื่อนของลูกท้องขึ้นมาจริง ๆ!
˚₊‧
"เอ็งจงใจยั่วให้ชายทั้งเรือนมันคลั่งตายหรืออย่างไร สบันงา"
"ทะ ท่านขุน กระผมเปล่า ผมแค่มาล้างหน้าล้างตาก็เท่านั้น"
"เปล่าอย่างนั้นรึ"
"หากไม่ได้ยั่ว…แล้วเหตุใดถึงปล่อยให้กลิ่นสวาทของเอ็งฟุ้งกระจายไปทั่วเรือนกูเช่นนี้!"
"กลิ่นนี้มันเป็นธรรมชาติของบุษบา ผมห้ามมันไม่ได้ดอกขอรับ หากท่านขุนเหม็นสาบ ผมก็จะพยายามหลบหน้าไปอยู่แต่ในหอนอนก็แล้วกัน"
"เหม็นสาบ" ขุนคงแค่นหัวเราะในลำคอ "ใครบอกว่ากูเหม็นสาบเอ็ง กลิ่นของเอ็งมันหอมจนกูแทบจะคลั่งตายอยู่แล้วต่างหาก"