เมื่ออดีตนางมารร้ายเลิกรักท่านอ๋อง ( 1 เล่มจบ )

"เมื่อถึงวันงาน เจ้าจงอยู่ให้ใกล้ตัวข้าที่สุด ห้ามห่างจากสายตาข้าแม้แต่ก้าวเดียว... เข้าใจหรือไม่?"

ซูหนิงเหมยเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่กำลังจับมือตนเอง ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ นี่คือครั้งแรกในชีวิตทั้งสองชาติ ที่มีคนคอยเป็นห่วงเป็นใยและคิดเผื่อความปลอดภัยของนางถึงเพียงนี้

"เข้าใจแล้วเพคะ..." นางรับคำเสียงแผ่ว

"เด็กดี" จ้าวห่าวซวนยิ้มกว้าง เขาอดใจไม่ไหว โน้มใบหน้าลงไปประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากมนของนางเบาๆ ทว่าเนิ่นนาน

ตึกตัก... ตึกตัก... หัวใจของซูหนิงเหมยเต้นระรัวจนแทบกระดอนออกมา

"ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ?! อารักขาเรือนคุณหนู!"

เสียงตะโกนของซูเหว่ยพร้อมกับเสียงฝีเท้าของเวรยามนับสิบคนดังก้องมาจากสวนด้านนอก ทำเอาบรรยากาศหวานซึ้งเมื่อครู่พังทลายลงในพริบตา พี่ใหญ่จอมหวงน้องออกลาดตระเวนรอบดึกอีกแล้ว

จ้าวห่าวซวนถอนหายใจอย่างเสียดาย เขายกมือขึ้นบีบจมูกรั้นของนางเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว

"พี่ชายเจ้านี่ช่างขยันขันแข็งเสียจริง เอาเถอะ ข้าต้องกลับแล้ว... ฝันดีนะ"

กล่าวจบ ร่างสูงก็พลิ้วกายกระโดดพ้นหน้าต่าง หายวับไปในความมืดราวกับภูตผี ทิ้งให้ซูหนิงเหมยยืนกุมหน้าผากตัวเองอยู่กลางห้อง ใบหน้าเห่อร้อนจนแทบจะระเบิด...